τοῦ

RECTOR& PROFESSORES P ILLUSTRIS SCHOLA BREMENSIS LECTORI S.

B

revis quidem, fed fingularis momenti, attentiorique confideratione digniffima, præconii, fub ipfa Oeconomia melioris Foederis primordia Dei juffu faciendi, fumma erat: Omnis caro gramen eft,& omnis gratia( feu ut ait D.Petrus, gloria) ejus inftar floris agri JES. XL. 6. Nulli quidem ambigimus hic inprimis ftatum atque conditionem carnalis illius populi rangi, qui externis prærogativis,& lege præcepti carnalis, quâ ab omnium gentium communione feparabatur, imò propriæ, quam inde fibi pollicebatur juftitiæ fiduciâ turgens, femet efferebat infolentiùs,& Evangelium regni Chrifti faftidiosè afpernabatur. At nihilominus generalius effatum generaliorem quoque,& in omnes fine difcrimine homines, qui naturâ poft lapfum, nil nifi caro funt, quadrantem veritatem involvit atque fupponit, præeunte nobis ipfo Apoftolo Ja­cobo cap. I. com. 1o. Et fanè nihil frequentius facris æque ac profanis Scriptoribus eft, quàm illos gramini agri, omnésque eorum externas prærogativas, floribus huic interfperfis, comparare. Neque id immeritò; cùm five eorum ortum, five prin am in infantiâ teneritatem, five continuum tractu temporis incrementum, five multifarios cafus quibus expofiti funt, five diverfum ingenium, ftatum, atque conditionem, five apparens decus, gloriam& quicquid tantopere in hac vitâ æftimari folet hujúsque di­verfa genera, fpectes, nullum facilè aptius emblema detur, ad eosdem velut vividiffimis coloribus depingendos. Inprimis verò illud caducæ hujus vitæ fragilitatem,& terreniæ felicitatis etiam fplendidiffimæ maximéque blandientis inconftantiam atque vanitatem, nobis graphicè ob oculos ponit. Uri enim gramen& in eo luxuriantes flores, quibus tantopere prata rident, ad breve tem­pus vigent,& fi vel nulla externa vis accedat, ipfa tamen fuo carpuntur fpatio, moxque exhaufto fucco ultrò arefcunt atque defluunt, aut fæpiffimè etiam citiùs à caufis externis in ipfo vigore fu­bitò abfumuntur, five vehementior, vel, qui in oriente maximè nocivus effe foler, calidior ventus, flores dejiciat aut adurat, five mefforia falx eofdem unà cum gramine momento refecet, ita per­brevis terrena hominum vita& apparentium bonorum ejus eft fruitio, dum vel exhauftis viribus ingravefcente tandem fenio fponte conficitur, vel in medio vigore urentibus aliisve impetuofio­ribus morbis idque fæpe celeriter admodum abrumpitur. Verė idcircò nec ineleganter five Aufciorum five Tarraconenfium Epifcopus ORIENTIUS in Commonitorio canit: Fænum omnem cre­dite carnem: Quippe ut flos fæni gloria carnis erit Nam veluti flores ictus metit, atterit æftus, confundunt imbres, fortior aura rapit: Sic vultum quandoque placet, confumere tempus,& tumor& livor defpoliare poteft. Atque ipfam ut taceam, que conterit omnia, mortem: Quanta licent morbis, febribus, ulceribus? Quòd fi hoc ipfo priftinus ille elegantiffimúsque graminis viror, florúmque verficolor gratia fubito evanefcit, non aliter cum virâ omnibúsque tam naturæ quàm fortunæ dotibus, quæ ad tempus tantum decus conciliare videntur, eft comparatum: illâ enim femel exftinctâ hæ quoque fimul omnes intercidunt, nec terrena gloria in morte poffefforem fuum fequitur. PSALM. XLIX. 18. nec magis locus ejus quàm demefli foeni amplius cognofcitur PSALM. CIII. 15. 16. Hæc quotquot ritè ad animum revocant, næ hi non magis illis quàm perituro graminis florúmque honori fident, multò minus iisdem, quod longè ineptius foret, unquam fuperbient. Appofite hanc in rem exclamat HIPPONENSIUM PRASUL in Pfalmum CIII. Attendat quid fit homo, non fuperbiat: bomo, tanquam fanum dies illius. Quid fuperbit fænum ad tempus, modo florens, poft paululum exarefcens? Quid fuperbit fænum, ad tempus vigens,& hoc ad parvum tempus, donec fol candefcat... Totus fplendor generis bumani, bonores, poteftates, divitiæ, typbi, mine, tumores, flos fæni eft. Concinit illi AUREI ELOQUII PATER, fic terrenæ gloriæ contemptum commendans: HOMIL. XXVIII. in GENES. IX. Ti yag Tns diens adons Tou apóvros Blou Ureλésegov, oray To avdel TOU Xosrov waga Bamurai; Tara yag dika avdgwwov, Qnow, ws avdos xerov. Quid enim omni gloria prefentis vite vilius eft, cum flori graminis comparetur? Omnis enim gloria hominis, ait, eft ut flos χόρτου παραβάλληται; πᾶσα δόξα ἀνθρώπου, φησὶν, ἄνθος χόρτου. graminis. Neque tamen folùm emblema hoc caducæ vitæ pereuntisque gloriæ ejus nos admonet, fed& fimul exfpectandæ poft eandem novæ occafionem fuppeditare poteft. Certè uti femina ad id emortua, ut aliquando revivifcant, tanquam infignem futuræ refurrectionis picturam ipfe Gentium Doctor PAULUS proponit, ira non minus in detonfo cum floribus gramine, quò ali­quando lætiùs revirefcat, ejusdem cernere eft non inelegantem imaginem. Urget id difertiffimus TERTULLIANUS in libr. de Refurrect. Carnis cap. XII. Quippe etiam terre de cælo difciplina eft, arbores veftire poft fpolia, flores denuò colorare, berbas rurfus imponere, exhibere eadem que abfumpta fint femina: nec prius exhibere quàm abfumpta. Mira ratio: de fraudatrice fervatrix: ut reddat intercipit: ut cuftodiat perdit: ut integret vitiat: ut etiam ampliet prius decoquit. Et Patrum elegantiffimus MINUCIUS FELIX in Octavio. p. 39. edit. Ouzel. Vide adeò quam in fola­tium noftri refurrectionem futuram omnis natura meditetur. Sol demergit& nafcitur; aftra labumur& redeunt; flores occidunt& revivifcunt; poft fenium arbufta frondefcunt; femina non nifi corrupta revirefcunt. Qui eo rem intuentur oculo, fi fapiunt, ita præfenti virâ ejusque bonis utentur, ut fe ad futuram illam perpetuò exferant, inque eâ melioris aliquando conftantiorisque felici­tatis participes evadere allaborent. Subnatas nobis non intempeftivè has effe cogitationes, ultrò perfpiciet, qui perpender his diebus quibus foenifecium inftitutum,& vixdum abfolutum eft, plus femel honoratiora funera nobis publicè indicenda fuiffe, quorum poftremum quod cum maximè idem no is imponit officium, eft Nobiliffime, nec paucis prærogativis confpicue Matrone ADEL­HEID MEIER Æ, nate ASCHENIÆ. Edita illa eft A clǝlocLXXXVI. a. d. xvn. Augufti hic Bremæ Patre Viro Magnifico Nobiliffimo arque Confultiffimo HENRICO AB ASCHEN, JCto & Confule meritiffimo, Ecclefiarum in agro Bremenfi Vifitatore, quin& antequam ad Confulatus faftigium eveberetur, Edile ad D Martini: Maire, Nobiliff. Matrona ADELHEIDA ISABELLA A BOBART, cujus ftemma nobiliffima aliquot retrò feculis inter nos majorum mox tangenda nomina ornant. Paternus illi obtigit Avus, Vir Ampliffimus atque Prudentiffimus HENRICUS AB ASCHEN, Negotiator Maguarius,& Reip. bujus Senator. Avia, Nobiliff. WOMMELIA HUNEKENIA, T.T. GODOFREDI HUNEKEN, Spectabilis Collegii Seniorum membri,& T.T. METTE A BOBART, filia, quorum ille Patre T. T. JOHANNE HUNEKEN, Senatore, Matre T.T. ILSABEA SCHNEDERMANNIA, filia T. T. GERHARDI SCHNEDERMANNI, itidem Senatoris, hæc Patre T.T. JACOBO A BOBART, Procerum non minùs ordini adfcripto, Matre, T.T. WOMMELIA ESICHIA, T.T. ELARDI ESICHII Confulis,& TT. MET­TE A BORKUM, filia, nata erat. Proavum hujus gentis numerabat T. T. GERHARDUM AB ASCHEN, filium 1.T. JOHANNIS& nepotem T.T. LIBERTI AB ASCHEN, qui omnes ex celebrioribus hujus urbis mercatoribus fuerunt. Maternum genus clarum reddidit Avus T.T. ARNOLDUS A BOBART, U. J. D& judicii aulici Frifie Orientalis Affeffor. Avia T. T. ADEL­HEIDA A RHEDEN, Filia T.T. EBERHARDI A RHEDEN, U. J. D. Illuftriffimoque Principi Frifia Orientalis à Confiliis,& T.T. ADELHEIDE TRUPEN, ex quibus ille Patre prognatus erat T T. JOHANNE A RHEDEN, Matre T.T. METTA SPECKHANIA, filia T. T. MEIMARI SPECKHANEN& T. T. ANNE SCHULTEN, Avo' T. T. LUDERO A RHEDEN, Senatore,& T.T. GESA WICKBOLDIA. Hec autem filia erat T. T. JOHANNIS TRUPENII, Senatoris,& TT. ISABELLE ZOBELIE, neptis autem ex illo T.T. HENRICI TRUPE, Confulis,& T.T.GES LOUWEN, ex hac verò T. T. HENRICI ZOBELII, itidem Confulis,& T. T. GERTRUDIS WALTERIE Proavus fuit TT. ARNOLDUS A BOBART, JCtus, primum Reip. hujus Senator, dein Regiminis Frifia Orientalis Cancellarius( Filius T.T. ARNOLDI A BOBART, Magnarii,& T. I. KUNIGUNDE ESICHIÆ, T.T. ELARDI ESICHII, Confulis,& T.T. METTE A BORKUM, filiæ: Nepos T.T. ARNOLDI BOBARTII& T.T. MARGARETHE KENCKELIA.) Proavia, T.T. ADELHEIDA RHEDENIA, filia T.T. HENRICI A RHEDEN, Senatoris,( qui Patrem fortitus erat, NICOLAUM A RHEDEN, Matrem T.T. ADELHEIDAM KENCKELIAM)& T.T. METTE BREDENIA, filie T. T. ELARDI PREDEN& T.T. METTE SCHOMAKERE. Tam claro ftemmate nata cùm effet, nihil æquius erat, quàm ut follicitè educarerur, quò progenie hac fe dignam oftendere poffet. Vigefimum primum cùm ageret annum, nuptias ejus ambire cœpit, Vir admodum Venerandus, Celeberrimus atque Eruditiffimus JACOBUS MEIERUS dum viveret, SS. Ib. Dot. Lingue Grace Orientalium Prof. P. O.& ad Ad. D. Ansgarii Paftor Primarius, quibus A. clɔloce VII. a d. xxxi. Maji feliciter confummatis, cum eodem concorditer in annum clɔlǝccXLI. quo a. d. 3 menf. Maji illi morte ereptus eft, vixit, eíque quinque liberos tulit. Fuerunt hi 1. HERMANNUS A. cloloce VIII, a. d. XXIII. Febr. natus, fed mox fequenti menfe Martio d. xxxi. iterum denatus 2. Lettifima Pirgo ADELHEIDA ISABELLA, quæ A. clalocclX. a. d, xx111. Martii lucem adfpexit, fed in ipfo ætatis flore A. clbloccXXXIV. a. d. x. Febr magno fuorum luctu exftincta eft. 3. Nobiliffima multisque virtutibus decorata Matrona GESA CATHARINA, quæ A. clɔloccX. a. d. xxiv. Octobris in lucem edita, A. clɔloceXXXVIII fuaviffimo connubio junta eft, Viro Nobiliffimo atque Confultiffimo, HENRICO DUSINGIO, U. J. D.& in foro patrio Advocato celebratiffimo, cui conjugio nihil ad felicitatem præter exiguitatem tem­poris, defuit, dum præmatura mors animos arctiffimo amoris vinculo junctos, fequenti jam anno clɔlaccXXXIX. quartâ, poftquam d xxvi. Sept. mellitiffimam filiolam Adelheidam, divinâ gratia adhuc fuperftitem, enixa effet, hebdomade, illam è vivis eripiendo, divullit. 4. Nobilifimus atque Confultiffimus HENRICUS MEIERUS, J. D.& caufarum itidem Patronus famigeratiffimus. 5. Nobiliffima Virgo GERTRUDIS MEIERA, quæ, cum reliquis hac jacturâ tactis, cariffimae Matris obitum amarè deflet. Ad vitam ejus quod attinet, domui fuæ cum cura præfuit, in omni converfatione fe alienam ab affentatione& fimulatione præbuit. ab his, quibus propiùs cognita fuit, ftudium, quo tempus ritè collocare& privatis pietatis exercitiis impendete annifa fuerit, cum munificentiâ in egenos, maximè illos, qui, occultis preffi neceffitatibus, indigentiam fuam palam profiteri verebantur. Valetudine quidem maximo vitæ tempore gavifa eft fatis firmâ atque profperâ, fed præterito vere prodebat fe pituitofus lentor atque invalefcens pedetentim phlegma, unde mox pedes intumefcere cœperunt, quæ incommoda tandem Cachexia fecuta eft: hæc autem cùm ante vit. circiter hebdomadas in biliofam, ut vocant, degeneraret, appetitúsque planè profterneretur, quin& inquieta infomnés. que nodes eam infeftarent, tam fubitò vires omnes abfumptæ funt, ut adhibitâ fruftra ope medicâ, tandem die Lunæ, qui erat in faftis xx. ejufdem menfis, quo ante LIX. annos& VI, dies in hoc mundi theatrum in­troducta erat. inter x.& xi. matutinam, Deo vocante, ftatione fuâ iterum decederet. Ducetur hodiè pompa fun bris, quò exanime corpus eodem cum dilecto Conjuge in ade D. Ansgarii condatur tumulo. Solemnia hæc quin& vos, Nobiliffimi ilustris Lycei Cives, frequentes funus fequendo haud gravation cohoneftaturi fitis, tani minus dubitamus, quò magis id muneris quod Celeberrimus Maritus in hac bonæ mentis officina per XXXVII. ferè annos fuftinuit, ratio atque dignitas à vobis flagitat.

V. P. P. Brem fexto Kalendas Septemb.es a. cllccXLV.

Celebratur quoque