CONSOLATIO

SCRIPTA AD REVERENDVM VIRVM

D. FRANCISCVM MEIERVM, FIDELISSIMVM ECCLESIE BAS SENSIS PASTOREM, OBITVM CARISSIMI PATRIS SVI

DIRICI MEIERI lugentem.

OCTE quid extinctum defles

FRANCISCE parentem. Qui melius mundi turbine ra­ptus habet?

Est, fateor, pietas Superis hac gra­ta, patetģ

Res ea diuinis confpicienda li­bris.

Sic etenim caftus madidis Iofephus ocellis Defleuit meriti funera mafta parris. Atg, vbi vitalem liquiffet Lazarus auram,

Non potuit ficcas Chriftus habere genas. Non temere noftras fubithac affectio mentes:

Hanc quis ab æterno non putet effe Deo? Tu moderare tamen luctus,& parce querelis

O FRANcifce facri pars veneranda chori. Ethnica gens multo plangat fua funera queftu, Spes cui fublato corpore, nulla manet. Nos aliter cimus, jummo quibus ethere fulfit

Lux vera,& quibus est vox patefacta Dei. Stat faa cuig, dies, est certi terminus ani

Fixus,& hunc ultrà viuere nemo potest. Phebeam licet tenter Podalyrius artem,

Mors tamen arbitrio fauit, agitý, fuo. Laticia hic nihil est nihil est hic pene quienis,

Mox noua funt, nouis tempora plena malis. Principium est fletus, medium labor, inuida finis Mors vita,& fubitò non meditata venit. Nec tamen aterno patimur fine numine, nec nos Deuehet inferni nauis auara lac Nama pijs mors est ad veram ianua vitam, In qua mille anni funt velut vna dies. In qua Calicolis funt omnia plena, facris

Vatibus, aternum qui docuere Deum. His etiam genitor tuus annumeratur,& illos Inter perpetue gaudia lucis habet. Iufticia, gerit fulgenti fronte coronam

Que viret,& cuncto tempore lata manet. Nec cupit has iterum fteriles accedere terras,

In quibus est vetiti criminis omne nefas. Ergo age ne plores carum Francifce parentem

Qui melius mundi turbine raptus habet.

EPITAPHIA

VENERANDI, DOCTISSIMI QVE VIRI D. DIRICI MEIERI, VIGI lantis. Ecclefia Baffenfis Paftoris, Anno M. D. LXXII. Die VIib. XIII. placide in

H

Domino mortui

Ac fitus est gelida Didiricus Meier in vrna Qui bonus hac facra paftor in ade fuit. Qui fibi commiffas ter denos rexit in annos Atg, falutifero gramine pauit oues.

Quofg, pie docuit, FRANcifcus filius illos Nunc docet offici pro ratione fui. Sex& luftra decem vita compleuerat, illum Abftulit vt rapida mors odiofa manu. At nunc Diuorum fubit pia templa, nouumý Fulgorem rutuli fideris inftar habet. Si quog vine Deo, vita quicuny, beata Leticiag, frui poft tua fata cupis.

H

ALIV D.

ic ego qui iaceo diuina preco falutis Mortuus in vera cognitione Dei, Rurfus ab hoc vili reuocabor puluere terra Cum dederit latos buccina clara fonos. Aethereos inter genios, Chriftig miniftros

In propria viuum carne videbo Deum. Spes ea fpes fumma est, nec me fiducia fallit: Tu quog, fic fummo credere difce Deo.

LIV D.

Νθάδε Μαιήρε και μοῖραν σώμα καθεύδια,

Νοὺς δ᾽ ἐπὶ τω βηλω χάρμα μέγισιν ἔχει Ρήματα ἐμπνέως 8 Χρις 8 θεία διδάσκων Οὐρανίην τε καλοῖς διδαχην κόσμησε τρόποισιν

Άξια μθύ ποιῶν πρήγματα πολλά κρότα, όλεις εν ανήρ εις άγλ βίον ούτως: Παντοθεν χρησῷ φίλτα@ ἐπὶ θεῷ

HENRICVS GARBERVS

Neoftadianus.

ALIV D.

Vas dederat Dominus Theodoro in pectore dotes Vt fibi, fic alijs credidit effe datas. Ergo prima Deo fuit inferuire potenti, Altera fed focium cura iuuare genus. Dum licuity, Deo viuens per bis tria luftra Baffenfi fidus paftor in ade fuit. At nunc morte iacet gelida fublatus,& illi Cui femper vixit mortuus est Domino.

ANNVS OBITVS..

HIC TaCet en parva CorpV's Mefforts arena Geftit at In fancta fpirits arce pLage J

GOD FRIDVS SARTORIVS

Hamburgenfis,