POEMATIUM DRAMATICUM

IN HONOREM

VIRI ILLUSTRIS, MAGNIFICI, AMPLISSIMI ATQUE CONSULTISSIMI, DOMINI

DIDERICI MEIERI,

JCTI EXCELLENTISSIMI,

CUM POST GESTAM FELICITER TRIGINTA, ET QUOD EXCEDIT, ANNOS DIGNITATEM SENATORIAM

C. I

ADMINISTRA TAQUE SUMMA CUM LAUDE GRAVISSIMA PLURIMA REIP. OFFICIA ANNO MDCCXLII. DIE XXIX. MARTII MENSIS,

QUO EODEM ILLAM OLIM INIIT,

CONSULARES REIPUBLICE BREMENSIS FASCES

SOLENNITER CAPESSERET,

CONSCRIPTUM

ILLUSTRIS SCHOLE BREMENSIS NOMINE

AB

HENR. HEISEN, PROF. PUBL. BIBLIOTHECAR, ET PEDAGOGIARCHA.

Chaucia,

Theoftolus.

Illa ego, quæ triftis fedeo, quam vifa cometæ Caudula non terret, fed funere merfus acerbo Exanimat meus HOLLERUS, quid protinus ora

Immutorque animum Vigilóne, an fomnia ludunt Alloquio Superum. Vliam ine ciaristiina Tunait Lux circum? Medium cerno difcedere cœlum Palantésque polo ftellas: qui devolat inde, Aut Deus eft, aut jufla Dei fert ardua fecum, T. Chaucia furge: refurrexit, quem lumine caffum Deploras;&, ne dubites, lux craftina furget

Quare,

tuus ille Vifurgis

Fefta refurgenti. Quanta vi furgit, ventis, nive& imbribus auctus, Tam tu rumpe moras, nováque hæc ad gaudia furge. ne me vano promiffor hiatu

Ne

T, Corpora non eadem, fed mentem aç dona reducet. Corporea non mole falus ftabitve, cadétve.

Sunt curvæ in terras animæ,& cœleftium inanes, Hic quas error agit, quas hæc infania pafcit. Mens hominem facit; ac, ubi mente revectum, Quæque decent mentem, fuprema fede locatam, Doribus HOLLERUM tibi demonftravero magnum, fi porro queraris Meungit pidigas viduatos Confule raíces. C. Largior. Alciden fed nunc oftende vel unum, Qui tanto, non inferior, fuccedat Atlanti. T. Immemor es, ne quæ gravior vox excidat ore. Quo tibi MEIERI DIDERICI cura receffit? Hæccine ftat meritis ingentibus? Gratia fudori? Sic præmia jufta laborum

fits

Hæccine multo

Ingenium, doctrina, fides, bonitásque reportant? En! Deus ipfe jubet, factis præftantibns æquam Mercedem ut perfolvas. En! Deus ipfe Curulem,