RECTOR& PROFESSORES P ILLUSTRIS SCHOLA BREMENSIS LECTORI S.

M

emorabile admodum omnique attentione dignisfimum vifum erat, quo Johanni, ut in initio cap. XIV. Apocalypfeos memorat, Victor agnus ftans in monte Zion, cum centum quadraginta quatuor millibus, Patris nomen fronti infcriptum gerentium,& citharœdis canticum novum concinentibus, contemplandus exhibebatur. Paradoxum non immeritò videri poffet, imbelle omniúmque injuriis expofi­tum animal, Victoris perfonam induere, præcipuè cùm agnus hic, eidem Apoftolo antea plus femel ut mactatus, confpectus effet: verùm hæc illius ratio eft, qui quidem ut verus Dei agnus, omniúmque quondam ad peccatorum expiationem, in terreftri Sanctuario maétatorum, maximè Pafchalium, antitypus, peccata mundi tollens, ad mactationem duci, fed& ipsâ morte fuâ mortem,& qui ejus poteftatem acceperat, domare, fibique jus, ad plenam de omnibus fuis Ecclefiaéque hoftibus victoriam re­portandam, parere debuit. Hujus victoriæ participes evadunt, quotquot à Patre ex incredulâ reliquorum turbâ fegregati atque obfignati, ejus nomen publicâ confeflione ac opere præ fe fe­runt, dictisque non minùs quàm factis extollunt, quem in finem,& ab his qui in Spiritualis Zionis fanctuario, Numine pleni, laudes Dei Agnique jugiter decantant, perpetuò excitantur. Ex­perta id quidem fingulari ratione eft Ecclefia, quæ in primitias Deo& agno, pretiofo hujus Sanguine empta,& ex Antichriftianismi, ut fpiritualis Egypti, fervitute pedetentim non exiguâ multitudine, duodecies millenorum, ex fingulis duodecim fpiritualis Ifraëlis tribubus, numero repræfentatâ, emergens, eundémque per ardua per afpera, quocunque iret fequens, tanto Duce divi­num Reformationis opus feliciter aggreffa eft,& ad infecutam mox victoriam viam ftravit. Interim tamen& omni tempore vera Ecclefiæ membra in felicitatis hujus communionem veniunt. Omnes fanè qui Chrifto nomen dederunt Patrémque ejus piè profitentur, ex eorum effe numero cenfendi funt, qui hujus nomen fronti infcriptum gerunt, emptique funt Deo& agno. Hi cafto amore Chriftum complexi, ejúsque non folùm ductui cum plenâ fui abnegatione fe fubmittentes, fed& ejus præceptis imò& veftigiis, ut ipfi d'uva Tous Teowove Agninis moribus præditi, id eſt wels, under any paλaxos, Manfueti, placidi, fimplices ac mites, ut Suidas& Hefychius loquuntur, infiftentes, agnum fequuntur quocunque vadat. Hi fub vexillo ejus militantes, ipfum Satanam cum reliquo Spiritualium hoftium agmine, per ejus fanguinem vincunt. Sic in hac vitâ jam cum eo victores evadunt. At in morte tandem, vi ejusdem qui morte fuâ morti ve­nenum, inferno peftis exftitit,& ipfi debellatis, cum hoc ultimo, omnibus reliquis hoftibus, æternos cum eodem triumphos, in cœlefti Zione agent. Hæc vera Chriftiadum eft gloriatio, quâ cum Chryfoftomo Comment. in Pfalm. CXIX. exclamare poflint το αιμα τοῦ ἀληθινοῦ ἀμνοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ ἐχθροῦ καὶ τῆς τοῦ Θανάτου διαμονής, Sanguis veri agni, Chrifti Dei noftri, nos liberavit à maledictione hoftis& æterna morte. Quid mirum plerosque Franciæ Reges in nummis Agni vexillum ferentis effigiem, ut publicam confeffionis, fpeíque fuæ tef­feram exhiberi curaffe? Quamvis id fuperftitione non careret, quâ qui Pontificiorum facris addicti funt, externis imaginibus, majorem quam par eft venerationem tribuere affolent, unde& easdem ceræ impreffas& à Papa primo præcipuè feptimóque Regiminis anno confecratas effigies Romana aula affeclis fuis, ut ingens religionis arcanum, magicúmque contra quam pluri­Quæ licèt emollire, omnémque ftupendorum, imaginibus his tributorum effectuum, caufam, ad Servatorem ipfum transferre quærat Gulielm, E- ftius canens, Unde rogas uni tam magna potentia figno? Ex Agni meritis baud aliunde fluit: ipfa tamen Pontificiorum praxis, invidenda quibus effigies has ornant encomia, religiosáque earun­dem veneratio, fatis oftendunt, hæc à fuperftitione atque iconolatriâ minimè immunia effe. Quare& mature jam glifcentem hunc abufum Concilium Conftantinopolit. Quinifextum Sec. VII. peculiari interdicto compefcere annifum eft. At qui purioribus facris initiati non umbris atque imaginibus, fed veritati litant, Agno ipfi omnem gloriam tribuunt. Illis enim ut Macarii ver­bis Homil. XLVII. urar: χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις τῇ ψυχῇ τὸ τοῦ ἀμώμου αρνίου διμα gaudii& exfultationis anima caufa eft inculpati agni fanguis.

ma mala amuletum, diftribuere confuevit,

Meritò itaque& hic& æternum angelorum Myria­dibus exclamantibus, Dignus eft Agnus ille mactatus, qui accipiat potentiam& divitias& fapientiam& robur& honorem& gloriam& benedictionem, grato ore fanctisque jubilis cum omnibus creaturis in cœlo& in terrâ refpondent: Illi qui infidet throno& Agno fit benedictio& honor& gloria& robur in fecula feculorum!

Ad hæc meditationi noftræ fubjicienda, occafionem nobis præbuerunt jufta funebria, quae perfolvenda hodiè habemus Viro Nobiliffimo Ampliffimo atque Prudentiffimo JOHANNI DUNTZE, Reip. Patriæ Senatori Meritiffimo, cujus infignia Gentilitia ve­xilliferum agnum repræfentant,& de quo Chriftiana Charitas nos fperare jubet, quod ad eos pertinuerit, qui fub vexillo agni ftrenuè dimicarunt, cúmque eodem nunc lætos in morte triumphos agat. Lucem primùm hîc Bremæ adfpexit A. clɔlǝcLxxix. a. d. vII Febr. honefto loco natus: Patre quidem Magnario præcipui nominis, JOHANNE DUNTZE; Matre verò præftantiffimâ mul­tísque fexûs fui decoribus confpicuâ Fœmina METTA SCHWARTEN. Paterni generis, Avus erat, ENGELBERTUS DUNTZE, Mercator itidem florentiffimus. Avia honeftiffima Fœe­mina TIBETA PRALLEN. Proavus, Magnarius non infimi ordinis, JOHANNES DUNTZE, Proavia optimæ fama METTA SCHWARTEN. Materni ftemmatis, Avum numerabat HEN­RICUM SWARTE, Mercatorem integerrimum& Spectatiffimi Collegii Seniorum Membrum digniffimum, Aviam Nobiliffimam Fœminam CATHARINAM MEYERAM. Optimi paren­tes nihil reliquum fecerunt, quo tener cariffimi filii animus, à primâ infantiâ, pietate bonísque artibus imbueretur, quem in finem eum maturè in publicum ludum literarium miferunt, cujus claffes ad fecundam usque pertranfiit, cùm mercaturæ confecratus Belgium petiit, huicque vitæ generi addifcendo fexennalem operam impendit. Inde peragratis præcipuis regionis illius urbi­bus, iter per Angliam inftituit, eóque emenfo ad tempus in celebrioribus Germaniæ locis commoratus eft, donec A. clolɔcc. Sofpes in Patriam rediret. Hic cum animum tandem ad nupti­

as appelleret A. clɔlocciv. a. d. xvi. Septembris felici connubio fibi junxit Nobiliffimam, multisque prærogativis inclytam Matronam ANNAM HOLLERAM, Viri Spectatiffimi ARNOLDI HOLLERI, Magnarii Celebratiffimi integerrimaéque exiftimationis,& ILSABEÆ OELRICHIE, Præftantiffimæ ac quavis laude digniffimæ fœminæ Filiam. Cum hac vitæ fortunarúmque So­ciâ, fuaviffimâ animorum conjunctione hactenus vixit, quinámque ex illâ fobolem vidit. 1. Primogenita Virgo erat METTA A. clɔloccv. a. d. III. Aug. nata, fed feptimo ætatis anno iterum dena­ta. 2. Secutura hanc erat altera filiola, fed quæ ante partum iam exftinéta, lucem non adfpexit. 3. Penfabat hanc jacturam divina benignitas A. clǝlǝccvIII. a. d. xxiv. Junii, in hunc diem Supre­mi Numinis beneficio fuperftite, Viro Nobiliffimo atque Confultiffimo ARNOLDO DUNTZE, U. J. D.& Advocato Honoratiffimo, qui peractis laboribus Academicis abfolutisque peregrina­tionibus Patriæ redditus A. clɔloccxxxv. a. d. xi. Junii Conjugem duxit Nobiliffimam Lectiffimamque Virginem, HENRIETTAM HEBELIAM ASCHENIAM, Nobiliffimi atque Confultiffi­mi Viri HENRICI ASCHENII, U. J. D.& Advocati honeftiffimi nominis, nec non Nobiliffimæ multisque dotibus confpicua Matronæ HEBELIA MEIER, Filiam, fed cujus confuetu­dine non nimis diu ipfi frui licuit, fequenti enim jam anno clǝlǝccxxxvi, a, d xi. Aprilis, cum vix eum filiolo JOHANNE, egregiæ fpei infante, beaffet, præmaturo fato ipfi erepta eft. 4. Excis piebat hunc aliquot annorum intervallo A. fcilicet clǝlǝccxır, a. d. xxi. Maji alter filius, Vir itidem Nobiliffimus atque Confultiffimus JOHANNES DUNTZE, U. J. D.& Caufarum Patronus In­tegerrimus, qui hactenus apud optimos Parentes vitam cœlibem duxit, iisque juxta cum Nobiliffimo fratre non exigui gaudii materiem præbuit. 5. Quinta ultimáque proles itidem mafcula erat A. cllǝccxv a. d. xxiv. Julii edita, fed tenerioris vitæ ftamen accelerata mors, quarto jam ætatis anno, abrupit. Poftquam defunctus nofter varia munia civica fumma fide obeundo, dexte­ritatis fuæ documenta ediderat, A. clɔloccxvIII. a. d. VIII. Decembris allectus eft in Ampliffimum Patrum Confcriptorum confeffum, quam dignitatem fummâ femper integritate tuitus eft. Quo ipfo æquè ac animo ad alios juvandos prompto, haud difficulter fibi amorem atque exiftimationem paffim conciliavit. vatâ, perpetuò ante oculos habere vifus fit, ut gloriæ Dei& Patriæ commodis pro virili promovendis inferviret. Præcipuè cùm id tam in omnibus muneris fui partibus, quàm vitâ pri Optandum itaque fuiffet, ut Respublica eo diutius frui potuiffet, neque exi­gua eum in finem fpes affulgebat, cùm valetudine fatis firmâ plerumque uteretur, eamque temperanter vivendo fedulo confervare anniteretur. Verum ante quatuor circiter annos graviori ver­quiæ ipfi adhæferunt. Unde& facilè accidit, ut cum ante novem circiter hebdomadas, prius malum, cum crebris per vices in fincipite doloribus, recrudefceret, ars medica licèt geminato fha­& licèt ex hoc morbo ferè reftitutus videretur, femper tamen ejus quædam reli­tus LXII, menfes quinque cum duobus diebus, placidė in Domino obdormiret, Efferetur hodie examine corpus,& in fpe beatæ refurrectionis humo in æde D. Ansgarii mandabitur. Vale Le­viribus nupero Jovis die, XIII. in templo fuo.

&

a, d. xvII Julii A, clolǝccxLI,

P. P.