RECTOR& PROFESSORESP ILLUSTRIS SCHOLE BREMENSIS LECTORI S.

M

editandæ jugiter Mortis, féque ad eandem follicitè indies præparandi, creberrimas maximéque opportunas occafiones, ipfa illa quæ morti infidias ftruere conatur, humano generi faluberrima, ARS MEDICA. fubminiftrat. Quò enim illa interiorem artificiouffima corpo­ris noftri fabricæ ftructuram luculentiùs pandit, eò fimul clariùs oftendit, quàm à leviffimis fæpe caufis, minimis fibris tenuiffimisque ductibus, ejus incolumitas imò vita ipfa& mors pendeant. Quòd fi ad morborum, quibus inveftigandis eadem præcipuè operam impendit, diverfa genera attendatur propiùs, totidem in nos parata tela, milléque lethi modos monftrat. Dum verò apud eandem contra hæc mala, idque fæpe feliciffimo fucceffu præfidium quæritur, fed nonnunquam obftinati morbi pertinaciam, vel Machaonis peritiam, ipfiúsque Galeni diligentiam ridere atque expugnare cernimus, sicque actu experimur, quod Sulmonenfis Vates canit, Non eft in Medico femper velevetur ut ager: Interdum doctâ plus valet arte malum, quid magis eo ipfo manifeftum evadit? quàm utendum quidem, hac, fingulari Dei munere mortalibus conceffa, arte, que, ut ait Quintilianus Declamat, CLXVIII. equaliter ad omnes fola pertinet, ita ut, nulla tam neceffaria fit omni generi bominum, fed tamen illi minimè fiden­dum effe, cùm, ut idem mox addit, medicina vinci fata non poffint. Licet enim quamdiu conftiturus à Supremo vitæ necisque Arbitro terminus non advenit, ab eâ haud exiguum levamen ægris adferri, fæviensque periculofiffimorum morborum furor mitigari, hebetari atque retundi queat, contrà ipfam tamen irruentis mortis vim, vel univerfus Podaliriæ artis apparatus níl proficiet. Ne Medicina quidem, verba funt Senecæ Epift XCIV, morbos infanabiles vincit: tamen adhibetur aliis in remedium, aliis in levamentum.

Denique ut nunquam Medicæ manus auxilium impenfiùs expeti folet, quàm ubi fubitò ingruens vehementior morbus præfentiffimam opem,& iargov iwangorarov Medicum maximè opportunum, ut Pindarus eum appellat Pyth. od. IV. expetit, ita nunquam etiam illa faciliùs eludi deprehenditur, cùm accelerato fæpe, pauciffimarum horarum ambitu, fato, violentior omnémque medelam refpuens impetus ægro­tum exftinguit. Parent hæc quæ diximus, non folum in innumeris, quos indies five lentiori tabe confectos mors fegnius aufert, five improvifò adortos inexpugnabilis morbi atrocitas idque nonnunquam in medio ætatis flore, adhibitis fruftra exquifitiffimis remedios, celerius abripit, verùm& in ipfis illis præcipuè, qui aliis medendo prodeffe quærunt, at ipfi fimul iisdem cafi­bus expofiti non tantùm exhauftis pedetentim viribus, tardius pereunt, fed inprimis in acutioribus morbis, ab arte fuâ deferti, imò in pleno adhuc vigore, mortis atrociori infultui fuc­cumbere coguntur. Scitè ex hoc Medicorum cum omnibus communi fato Antoninus Philofophus inevitabilem nullique parcentis lethi vim difci atque agnofci vult, jubens de Rebus fuis Lib. IV. S. 48. crebrò reputare: noroi pev largoi awered vixao, womanis ras opgis vwèg Tav djtásu ovoadoavtes, Quot medici mortui fint, qui fuper agros nonnunquam( ut lethaliter decumbentes) fupercilia contrabebant. Nullum hic vel expertiffimis Ars fua præfidium præftat. wwxgdig, fcribit idem Imperator Lib. III. 3. mas voccus iarduevos, vornσas awidaver Hippocrates poft­quam multos fanaffet morbos( tandem ipfe) agrotans occubuit. Eò majori jure hæc cùm maxime monemus, quò magis Urbs noftra Illuftréque Lyceum id breviori temporis fpatio experiri, plúsque unum fibi inflictum vulnus fentire debuit. Intra biennium duos expertiflimos Medicine Doctores& Profeffores Reique fimul publicæ Phyficos,& utrosque quidem, vegetiori ætate, poftquam vix ægrotare cœpiffent, fubitò impetuofioris morbi violentiâ amifimus: Atque ecce nunc iterum tertius, easdem cmnes fuftinens dignitates, quique alteri eorum vixdum fuccefferat, eodem fato nobis improvifò eripitur. Eft is cui ante annum circiter Programma publicum ad munus folemni ritu fufcipiendum fcripfimus, nunc verò mæfti lugubre of­ficium præftare cogimur, Vir Nobiliffimus, Experientiffimus atque Clariffimus HERMANNUS à RHEDEN, Collega nofter honoratiffimus, cui hic loci A. clɔloce XIII. a. d. XX. Maj. fa­tis fplendidi Natales obtigerant. Edebatur enim Patre Viro perquam Magnifico, Nobiliffimo, Ampliffimo atque Confultiflimo CASPARO RHEDENIO JCto eminentiffimo, tum tempo­ris quidem Ordinis noftri præcipuo decore, quum Profeffionem Juris, cui per XX circiter annos digniffimè præfuit, cum alterâ Philofophiæ Moralis ita ornaret, ut ejus memoria, dum Lyceum ftabit, nunquam interitura fit, dein Senatore& Judice, nunc autem Confule meritiffimo, Matre rarioris exempli multisque prærogativis inclytiffimâ Matronâ GESA CÖPERA. Paternum Avum vidit Virum iisdem titulis maximè confpicuum, perquam Magnificum, Nobiliffimum, Confultiffimum, Ampliffimum, JOHANNEM à RHEDEN JCtum confummatiffimum Profefforem, Senatorem, Judicem tandémque Confulem multis modis de omni Rep. optime maritum. Aviam, Nobiliffimam Præftantiffimámque Matronam, ANNAM TREDENAPPIAM, DIDERICI TREDEN AP, Mercatoris florentiffimi,& Nobiliff. WOBBEKA NETTELSTRUCKIE Filiam. Proarum Paternum Nobiliffimum LUDERUM à RHEDEN Abavum itidem Proaviam Nobiliffimum JOHANNEM à RHEDEN, utrosque Patricios maximè inclytos,& ex antiquiffima inter nos Rhedeniorum, quondam Godofriden diétâ gente, genus ducentes. optimi exempli Foeminam ANNAM BARKEYEN, Nobiliff. DITHMARI BARKEYEN, Reip. à Secretis& ANNE HOUKENIA filiam. Abaviam, Præftantiffimam Foeminam MET­TAM SPECKHANIAM, natam MEIMARI SPECKHANII, Patricia itidem gentis,& ADELHEIDE SCHUTTEN. Maternum ftemma fulget Avo, Viro Nobiliffimo, Ampliffimo, Con­fultiffimo, HENRICO COPERO U. J. D. Comite S. Palatii Cæfarei, Reip. Senatore& Judice, optimæ etiam poft fata memoriæ. Avia verò, fexus fui dotibus ornatiffimâ Matronâ GESA MEIERA, Magnifici Confulis Ecclefiarúmque agri Bremenfis Vifitatoris HENRICI MEIERI, cujus nomen infignia fcripta ad afferenda Reip. Patriæ jura, dudum æternitati confecrârunt, & Nobiliffimæ GESÆ à RHEDEN, filiâ. Proavo autem Ampliffimo atque Confultiffimo JOHANNE COPERO U. J. D. mox Profeffore, tandem Senatore,& Judice optimo, integerrimo, Proavia Nobiliff. ANNA MEIERA, DIDERICI MEIERI è Spectabili Seniorum Collegio,& GESA HILMER natâ. Denique Abavo HENRICO CÖPERO Magnario ex præcipuis. Abavia METTA ESSENIA, Johanne ab Effen Negiatore honeftiffimo,& Bekâ Cochiâ prognatâ. Dignam hac profapiâ nactus eft educationem, maturéque in Ludum literarium miffus, ejus peracto curriculo A. clɔloce XXX a. d. VI. Kal. Nov. ad alriora fubfellia promotus eft. Excolebat tum eloquentiæ ftudia fub Viris Clariffimis Jobanne Havigborftio& Henrico Heifenio, Philofophiæ theoretica fub Celeberr. Ludolph. Henr. Rungio& Job. Henr. Lommio, tunc temporis in III. Lyceo noftro, nunc verò Academia Gelrica Profeffore: Practicæ autem fub optimo Parente, à quo& privatim quod difceret, femper Sic præparato animo ad ulterius Doctrinæ in­habebat. Arti medicæ cùm fe confecrâffet, in eâ ufus etiam eft operâ Clariff. Rungii, nec non Celeb. Hermanni Heinekenii, Theodori Hermanni Tiffot& Arnoldi Meieri. crementum A clɔlǝccXXXVII a. d. X Maj. Academiam Lugduno Batavam adiit,& ab Immortalis fame Virorum Boerbavi, Ofterdyck Schachtii, Albini, Royenii atque Gaubii ore per triennium circiter pependit, inque Scientia Medica, Anatomica, Chirurgica, Botanicâ atque Chymicl eos progreffus fecit, ut A. clbccXXXIX a. d. XI Sept. præmiffo pro more examine, habitáque Differtatione Inaugurali DE SITI FE­BRILI Doctorali laureâ ornaretur. Hinc peragrato Belgio, Berolinum Boruffici regni fedem invifit, inclytorúmque Virorum Buddei, Ludolfi, Puttii, Sprögelii, Neubaueri, Palaji, maximè verò Archiatri Scharfchmidit, cujus hofpitio per integrum annum ipfi frui licuit, confiliis atque operá praxin medicam excolere annifus eft. Vifitatis mox fedulò Francofurti ad Oderam, illius Academiæ Celeberrimis Profefforibus Medicis Go­Reverfus itaque ad lekenio, Bergenio atque Cartheifero A.cloloccXL a. d. XV Julii ab Ampliffimis Proceribus noftris Profeffor Medicine& Reip. Phyficus in locum Clariffimi Theodori Hermanni Tiffot renunciatus eft. fuos a, d. XX Aprilis A. cloloceXLI fpartam in III. Lyceo folemni Oratione DE MEDICO SUI IPSIUS fufcepit, dotésque fuas in ftudiofe juventutis commoda impendere allaboravit. Nec minus illis qui opem ejus implorabant, pro virili, fine ullo perfonarum difcrimine, infervire quafivit. Cujus rei fpecimina inprimis in Nofocomio dedit, quod, ordine ipfum tangente, elapfo hyemali vernóque tempore curavit, ita ut ne doloribus quidem cephalicis ipfum jam affligentibus, illud vifitare negligeret. In omni vitâ præterea cum mirà comitate, candorem minimè fucatum præ fe ferebat, féque adeò omnibus, cum quibus ver­fabatur, gratum acceptúmque reddebat. Gaudere quidem videbatur valetudine profperâ, fatísque firma, ita ut fpes affulgeret, eum adhuc in plurimos annos III. Lyceo prodeffe poffe. Sed per aliquot hebdo­madas graviffimâ cephalalgia laborare incipiebat, ad quam cùm a. d. XXII hujus Mentis fubitò accederet intolerabilis ferè dolor fpasmaticus, maximè in cervice& regione lumborum, tum verò vehementiffima febris creberrimáque animi deliquia, omni ftudio quidem venæ fectione internísque remediis tot malis obviam ibatur. Verùm nihilominùs poft meridiem paralyticus ftupor eum corripiebat, unde licèt poft quinque horas ad fe redire videretur, mox tamen priora mala ingravefcebant integráque nocte eum infeftabant. Illucefcente aurorâ fpes quidem latior affulgere& fomnus qui Veteribus xauáruv dá ada duvar ivy laborum requies, Medicorum correctio, agrorum defiderium audit, ultò obortus eum demulcere videbatur. At cùm expergifceret recrudefcebant fymptomata tantâ vehementià, ut cum à meridie line ullâ intermiffione fæviiffent, tandem poft quintam vefpertinam apoplexia tactus, annos natus XXIX cum tribus diebus, vitam cum morte commutaret. Parantur hodiè jufta funebria morta­libus Clariffimi viri exuviis, fepulchro in æde D. Ansgarii inferendis. Agite igitur Præftantiffimi ill. Lycei Cives, frequenti comitatu, quid Vofmet defuncto Profeffori, quid Magnifico Confuli nuperrimóque Scholarchæ debere agnofcatis, demonftrate, inprimis autem Mortis, quæ quafi Saxum, ut Cicero ait, Tartalo femper impendet, nullámque ætatem vegetásve vires refpicit, Vos totâ vita memores præftate. V. P. P. a. d. XXVIII Maj, clǝlǝccXLII,