RECTOR& PROFESSORES P

S

ILLUSTRIS SCHOLA BREMENSIS LECTORI S.

abbatorum hebdomadalium, nullum Veteribus Chriftianis fanctius illuftriusque habebatur, illo quod in

TO

Meya

Non mirum

vigiliam Pafchatis, ut Ecclefia Latina loquitur, feu diem fefto refurrectionis Sanctiffimi Servatoris prævium incidebat, eámque ob caufam ro Σάββατον, SABEA­TUM MAGNUM paffim in fcriptis Patrum audit; appellatione vel à Judæorum loquendi more defumtâ, quibus Sabbatum Pafcharos feftum præcedens, eodemi nomine infigniebatur, vel à phrafi Johannis, quâ eundem illum diem, ob duplicata anno Chrifti emortuali folemnia, magnum fuiffe pronunciat, vel à rei denique Nihil fanè ad omnium feculorum memoriam ipfius, quæ eodem contigerat,& cujus memoria illo annuatim recolenda veniebat, magnitudine atque momento. infignius, nihil majus cogitari poteft, quàm quod illo accidit, quo Princeps vitæ ad rempus fub poteftate mortis, anguftis fepulchri cancellis conclufus, delituit, Sabbatique Dominus, peracto arduo falutis opere, ipfemet Spirituale Sabbatum, fub terrâ cubans celebravit. At nihil quoque contigit piorum omnium fedulâ attentione dignius. Hæc prima quies erat, quæ ipfi, hoftium furori erepto, poft graviffimum animæ laborem à Patre concedebatur. Per hanc, maledictionem inde à Protoplaftorum lapfu terræ incumbentem, quam è cruce pendens fuftinuerat, fecum abftulit& fub terram condidit. Per hanc, ut plenam de morte victoriam reportaret, eam, in intimos receffus pro­fequens, perdomuit. Per hanc fepulchra fuorum fanctificavit, quò& ipfi in his cubilibus aliquando ad beatam refurrectionem usque à laboribus fuis placidè quiefcant itaque, quod Ecclefia Chriftiana, paucis poft Apoftolorum exceffum feculis, Sabbatum hoc præ aliis Sacrum effe voluit,& cum omnibus aliis jejunium feverè profcriberet, hoc folo illud rigidiffime exegit. Κατὰ μόνον, ait Balamon ad Canon. Apoftol. LXVI. τὸ μέγα Σάββατον, καθ᾽ ὁ τὸ κυριακὸν σῶμα ἐν τῷ τάφῳ ἄπνουν ἔκειτο, νησεύειν προσετάχθημεν. Uno magno Sabbato, quo corpus Domini in fepulchro exanime jacuit, jejunare juffi fumus. Quin& in ipfis Conftitut, valgo Apoftolicis dictis Lib. VII. cap. XXIII legitur: y de póvov Σaßßatov v Quλaxtiov v o τῷ ἐνιαυτῷ, τὸ τῆς κυρίου ταφῆς, ὅπερ νηςεύειν προσῆκεν, ἀλλ᾽ οὐχ ἑορτάζειν · ἐν ὅσῳ γὰρ ὁ δημιουργὸς ὑπὸ γῆν τυγχάνει, ἰσχυρότερον τὸ περὶ αὐτοῦ πένθος, τῆς κατὰ τὴν δημιουργίαν χαρᾶς. Unum aurem vobis Sabbatum obfervandum eft per integrum annum, illud nempe fepulture Domini, quo jejunare convenit, non verò feftum agere: quamdiu enim Creator fub terra degit, major propter illum luctus effe debet, quàm propter creationem gaudium. conf. Lib. V. cap. XV. Quæ quanivis per omnia non procedant, cùm& Servator luctu noftro non indigeat,& externum jejunium ejúsque inprimis ad certum tempus determinatio, per fe non fatis cultui fub meliori fædere in Spiritu præftando conveniat, illámque adeò potiùs ætatem fapiant; ubi Chriftiana libertas paula­tim infringi, cultúsque externis exercitiis aggravari cœpit, quare& Socrates Hift. Ecclef, Lib. V. cap. XXII. de jejuniorum tempore loquens, difertè teftatur, quandoquidem ea de re nemo ullum fcriptum præceptum oftendere queat, manifeftum effe id uniuscujusque fententie& arbitrio Apoftolos reliquiffe: tamen fi ad fanioris Doctrinæ principia exigantur, piis meditationibus fatis opportunam anfam fuppeditare poterunt. Certe, licet ipfum fepultum Servatorem inerore profequi nihil attineat, inprimis poftquam dudum ut mörtis inferníque domitor ad glo­riofam vitam refurrexit, meritò tamen fe ad graviffimum luctum vocari credunt, quotquot ferio perpendunt, fe hoc ipfi negotium faceffiviffe peccatis Jus, eumque defatigaffe iniquitatibus fuis: & licèt externum jejunium, à quo tainen, fi rite obfervetur, nunquam Ecclefia aliena fuit, per fe Deo placere nequeat, gratiffimum nihilominus ipfi eft, five folum, five pro re natâ etiam cum priori conjunctum, jejunium fpirituale, quod in abftinentiâ ab omni peccato carnisque fubigendæ ftudio confiftit. Hoc, ipfo illo tempore, quo glifcere jam fuperftitib incipiebat, toties incul­cabant cordatiores Ecclefiæ Doctores. Eft enim inutile, inquit, Ambrofius Serm. XXXIII.& inane jejunium, quod licèt ventrem& omnia vifcera fucco faturitatis exhaurit, non tamen acceptum eft Deo, quia mentem& intimos fenfus minimè vinculo iniquitatis evacuat. Quid enim prodeft jejunare vifceribus& luxuriare venatibus abftinere cibis, errare peccatis? caftigare corpus inedia, mentem exercere nequitia? vinum forte non bibere, ebrium cogitatione malignitatis incedere? Unde inutile inane eft tale jejunium, quod inedia membra debilitat;

TURE BORGGRÆVINGII Filia.

animam à perditione non liberat. Et Chryfoftomus Homil. III. ad Antiochenos: Tu souxi Ciría doxy, ama apagrnudriov araxis. Pretium jejunii non( eft) abftinentia à ci­bis, fed fecellio à peccatis. Hoc veri nominis jejunium falurem feriò anhelantes, quam arctiffimè Chrifto jungit, fructuúmque mortis& fepulturæ ejus participes, imò aptos reddit, ut fepulti cum ipfo per baptifmum in morte, quemadmodum Chriftus ex mortuis refurrexit, ipfi quoque in nova vita ambulent. Unde licet hæc perpetua piorum occupatio eife debeat, merito tamen eo præcipuè tem­pore talia ad animum revocant, cùm ipfius fepulturæ Chrifti memoria apud illos renovatur. Non erit igitur hoc verbum alieno rempore prolatum, quando hæc noftræ Lectorúmque noftrorum meditationi fubjicimus occafione funeris, quod hodiè ipfo illo Magno Sabbatho feu parafcere fefti Pafchatos, cras à Chrifticolis celebrandi, ducitur. Eft illud Nobiliffime multisque præ­rogativis confpicue Matrone, LUCIA REBECCA HUPEDENIE, nate TILEMANNE, condictæ SCHENCK, quæ vitales primum auras hie loci trahere coepit A. clo loc LXXVI a. d. XIV Febr. Patre nata Viro perquam Magnifico, Nobiliffimo, Ampliffimo atque Confultiffimo, FRIDERICO CASIMIRO TILEMANNO, diéto SCHENCK, Jurisconfulto confumma­Paternum ftemma fulget tiffimo, Comite Sacri Palatii Cafarei& Reip patrie Confule Seniore meritiffimo, Matre, Nobiliffimâ atque Celebratiffima Matrona REBECCA SURRICKEN Avo, Vire Nobiliffimo atque Ampliffimo, JOHANNE TILEMANNO, dicto SCHENCK, Illuflri Comiti Schaumburgenfi à confiliis ecclefiafticis,& Satrapa in Krudenburg& Schlangenboltz, dein Reip. bujus Syndico, tandémque Senatore graviffimo. Avid, Nobiliffimâ atque Præftantiffima SOPHIA HELENA ron der FRUGGEN, Filia Nobiliffimi ac Confultiffimi THEO­DORI von der BRUGGEN, Ordinis Equeftris in Ducatu Clivenfi Syndico, urbisque Vefalie Confulis Senioris honoratiffimi,& Nobiliffime Matrone, GERTRUDIS ESSENIE, JOHAN NIS ESSENII, Jurisconfulti eminentiffimi, primùm Adfefforis Judicii Cameralis Cafarei, poftmodum Illuftriffimi Electoris Brandeburgenfis in Ducatu Clivenfi Confiliarii intimi excellentiffimi. Proavo, Nobiliffimo JOHANNE TILEMANNO, d, SCHENCK, Ill. Comiti Lippiaco à confilis aulicis. Proavia, Præftantiffimâ MARGARETHA BORGGRAVINGIA, LONAVEN Abavia; Nobiliffimâ ANNA POTS. Abavo, Nobiliffimo SEGERO TILEMANNO, d, SCHENCK, Prefecto Heydenfi in Ducatu Juliacenfi. Materni generis Avum nacta eft LUDERUM SURBICKEN, Magnarium ex honeftioribus. Avium, Nobiliffimam METTAM ESICHIAM, Ampliffimi Senatoris HERMANNI ESICHII Filiam. Proavum, Nobiliffimum atque Ampliffimum DITHMARUM SURBICKEN, Senatorem optimè meritum. Proaviam, Nobiliffimam LUCIAM KOEPECKEN, Filiam Nobiliffimi atque Ampliffimi Senatoris HENRICÍ KOEPECKEN,& ANNE STEDINGIÆ. Hic natalium fplendor, quaéque illum comitabantur dotes, mox invitabant virum Nobiliffimum atque Confultiffimum, WILHELMUM HUPEDEN, U. J. D.& in Illuftri hoc Lyceo Profefforem Juris ordinarium, nec non in foro patrio Advocatum celeberrimum, ut ejus nuptias ambiret; quas& voti fui compos redditus, a. d. XVIII Septembris A. clo loc XCIV feliciter confummavit Noni infecundus hic thorus fuit. Septem enim tulit liberos, Bartholdim; Rebeccam; Luciam, Fridericum Cafimirum, alterum ejusdem nominis, Wilbelmum& Sophiam, fed quibus tamen omnibus fe iterum orbatam vidit,& tribus quidem Filiabus priorique Friderico Cafi­miro in primâ infantiâ, fuperftite adhuc amantiffimo Parente: Bartboldo autem& Wilhelmo, quorum uterque mercaturæ fe dicaverat, poftquam jam adultiores facti, altero verò Nobiliffimd FRIDERICO CASIMIRO, cum abfolutis ftudiis academicis jam in eo effet, ut ad reportandam doctoralem lauream fe præpararet. Nec liberorum tantum jacturam pafla eft, fed& gra­vius vulnus fentire debuit, cùm cariffimum Maritum fibi A, clo loce XII a. d. XXV Junii præmaturâ morte ereptum vidit. Potuiffent toties repetiri ictus vel maximè obfirthatum animum Non minus omne illud tempus, frangere, at ipfa eos mirâ conftantiâ atque æquabilitate excepit, non ignara ab eo infligi cujus viis obmurmurare, non folum fruftrà, fd& nefas eft. quo per XXX& amplius annos vidua fedit, mente fibi femper fimili, placidè transegit, cultui præcipuè público datâ quavis occafione fedulò vacans, domi autem pietatis exercitiis occu Sic& honoratioribus cara,& tenuioribus pata, inprimis fe in proximum comem, in pauperes atque egenos munificam præftans, omnibúsque paffim fummo ftudio fuccurrere parata. honorata erat, ejúsque memoria etiam poft fata adhuc grata manebit. Nacta quidem erat valetudinem fatis firmam, fed ante XXII circiter annos à malo phthifico impeti cœpit, cui tamen hactenus, tam temperanti vitæ genere, quàm idoneis remediis ftrenuè obviam itum eft, quò minus latius ferpere poffet, donec tandem ante XIV dies magis invalefceret, acceden­téque intermittente primum, fed tandem in continuam impetuofiffimámque degenerante febri, nec non ingravefcente, qua dudum infeftabatur, tuffi atque afthmate, permixtam fanguine pituitam ejiceret, ficque adhibitâ quidem, fed fruftrà, expertiffimâ arte medicâ, tandem inter pia circumftantium fufpiria a d. Vifi Aprilis horâ it matutina placide animam fuam fido Creatori redderet, poftquam mortalium rebus annis LXVII cum duobus circiter menfibus interfuiffet. Parantur hodiè jufta funebria, exfangui corpori fepulchro in de D' Virginis infe rendo, quibus cum ampliffimâ civium Reip. corona, Ill. quoque Lycei cives, lubentes frequentésque interfuturos, eò minus dubitamus, quo magis defunéti Profefforis dignitas,& in Ill Scholam merita id exigunt, V. P. P. Bremæ, a, d. XIII Aprilis, pridie fefti Pafchatos, A clolǝce XLIII,