RECTOR& PROFESSORESP. ILLUSTRIS SCHOLA BREMENSIS LECTORI S.

P

ræclarum quidem maximéque optabile multis videtur, in crebriori urbis hominúmque frequentiâ degere, inprimis cum præter alia, quæ in de manant commoda, hoc pacto maime opportuna occafio fuppeditetur Reipublicæ plus uno modo inferviendi; at non defuerunt tamen omni tempore, qui feceffum honeftúmque otium illi quàm Ingiffimè prætulerunt. Hoc non folùm illud vitæ genus, cui fe quondam Patriarchæ tradide­runt, fed& quod ethnici inter expetendas aureæ ætatis felicitates numerarunt, fecundùm decantatum illud HORATII: Beatus ille qui procul negotiis, ut prifca gens mortalium& c. Nec paucis fanè prærogativis id fe commendat. Neque enim hac ratione tantùm licet, mentem variarum rerum cognitione liberiùs excolere, quin ipfis illis, quæ hoc vitæ inftitutum comitantur, circumftantiis, Dei in creaturis refplendefcentem ubique fapientiam, potentiam atque bonitatem indies rimari atque adorare, fed& animi quietem ac tranquillitatem, multis modis promovere. Multi autem& funt, ait idcircò fummus& PHILOSOPHUS& ORATOR de Offic. Lib. I. c. XX.& fuerunt, qui eum quam dico, tranquillitatem expetenes, à negotiis publicis fe removerint, ad otiumque perfugerint. In bis& nobiliffimi philofophi, longéque principes,& quidam homines feveri& graves, nec populi nec principum mores ferre poterunt: vixeruntque nonnulli in agris, delectati re fua familiari. His idem propofitum fuit quod regibus, ut ne quâ re egerent, ne cui parerent, libertate uterentur cujus proprium eft, fic vivere, velis. Quòd fi majores hominum focietates, majoribus vitiis, ut experientia teftatur, laborare folent, quæ in illis viventes difficilius vitant, præcipuè ubi ea ferè in confuetudinem abierunt, Inge faciliùs fe ab iisdem immunem fervabit, qui extra tale commercium degens, quotidianis ten­tationibus non eft expofitus. Non minus idem tam adulatorum periculofas laudes, quibus mulorum corrumpuntur animi, quàm malè adfectorum invidiam, quæ virtutem perpetuò comitari& optimis quibúsque ægrè facere atque nocere folet, rectiffimè effugiet. Unde Sarmaticæ decus immortale lyræ, Sarbievius, folitudinem fuam excufaturus non verè minùs quàm eleganter canit, Lib. IV. Od. XII. me meliùs tegat privata virtus,& popularia nunquam volaturum per ora celet hers fine laude tectum. Semota laudem fi meruit, vetat audire virtus. tutius invidi longinqua mira­mur: propinquis lavus amat comes ire livor. Neque interea temporis, qui non fugâ laboris, ftudive aliorum quin& ipfius Reipub. commoda promovendi defectu hoc vivendi genus elegit, fed divinæ potiùs providentiæ nutum fequitur, quin& ipfius hujus vitæ rationem prudenter inftituit idcircò boni civis officia negligere, aliis aut ipfi quoque Reipublicæ parum prodefle, minorique adeò laude dignus cenferi poteft. Habet, enim, ut optimè teftatur SENECA, de tranquill. Ami Cap. III. ubi fe etiam in privato lare explicet magnus animus. Si nempe, ita delituerit, ut ubicun­que otiam fuum abfconderit, prodeffe velit& fingulis& univerfis, ingenio, voce, confilio. Nec enim is folus Reipub. prodeft, qui candidatos extrahit,& tuetur reos& de pace bellóque cenfet,& c. Poteft ergo, ut idem, de Otio Sapientis Cap. XXX. fcribit,-- illud beatum otium exigere virtutum cltor, que exerceri etiam quietiffimis poffunt. Hoc nempè ab homine exigitur, ut profit hominibus, fi fieri poteft, multis; fi minus paucis; fi minus proximis; fi minus fibi. Nam cùm je utilem ceteris ficit, commune agit negotium. Quomodo qui fe deteriorem facit, non fibi tantummodo nocet, fed etiam omnibus eis quibus melior factus, prodeffe potuiffet: fic fi quis benè de fe meretur, hoc ipfo aliis proft, quod illis profuturum parat. Non malè hæc in illum quadrant, cujus funus hodiè ducitur, ut­pote qui& civibus quondam patriæ fuæ profuit,& in Principum aulis eminentiores dignitates mon fine laude fuftinuit, abundéque adeò oftendit, fe nec laborem fubterfugere velle, nec eidem fe­rendo imparem effe, fed deinde tamen, ita rem moderante fummi Numinis providentia, in ameniffimo prædio, feceffu honefto, vitáque à negotiis forenfibus officiisque aulicis liberâ, per plures annos frui maluit, ne fic tamen otiofus unquam, fed& fuorum commodis invigilans,& aliis quoque femper infervire paratus. Erat is Vir Nobiliffimus atque Confultiffimus HENRICUS FRIDE­RICUS HAKE, U. J. D. Caufarum Patronus Celebratiffimus& Judex hæreditarius in Borgfeld prænobili ftemmate clarísque Majoribus Aurici A. clolocLXXIII. ipfis kalendis Septembribus in lucem editus, Patre quidem Viro Pranobili atque Eruditiffimo, CHRISTIANO HAKE, JCro& judicii aulici Frifia Orientalis Adfeffori Excellentiffimo, itidémque hæreditario judice in Borgfeld: Matre, Nobiliffimâ atque Præftantiffimâ Matroná METTA HUNEKENIA. Avum paterne gatis habuit, Virum& generis nobilitate& munerum dignitate maximè infignem, ROBERTUM HAKE Capitulorum ad D. Wilhadi& Stephani hic loci Decanum, Illuftriffimo Duci Brunfvicent& Luneburgenfi Friderico, ut& Sereniff. Comiti Oldenburg.& Delmenhorft, ad XLV. annos à confiliis intimis& Cancellarius, nec non liberæ& Secularis Abbatiæ Baffumenfis Canonicus Senio, itidémque Judex hæreditarius in Borgfeld. Aviam, Nobiliffimam atque Laudatiffimam REBEC­CAM A CAPPELN, Nobiliffimi Confult atque Ampliff. HENRICI A CAPPELN, U.J.D. primm Epifcopi Osnabrugenfis, dein Archi- Epifcopi Bremenfis Confiliarii& Præpofiti Neowaldenfis, tandem Reip. Bremenfis Senatoris,& T.T. ILSA BRINCKIE filiam. Proavum, T.T. ROBELTUM HAKE, Decanum Capitulorum hujus urbis Wilhadi& Stephani, nec non Illuftriff. Ducis Brunfvicenfis& Luneburgenfis ut& Comitis Hoyenfis& Lippiaci Confiliarium intimum& Candlarium. Proaviam, T. T. METTAM BRANDS, Magnifici Confulis& JCti Johannis Brand& TT. Gefe Meiere filiam. Abavum, TT. JOHANNEM HAKE JCt. Comitique Hovenfi ad XLIX. annos à confiliis intimis& Cancellarium, filium Jobannis Hake hæreditarii Domini in Varfefeld comitatus Zutphanienfis,& Margarethe von Haren. Abaviam, TT. ANNAM GARBROIKS TT. Roberti Garbroiks, Comiti Hoyenfi à Confiliis& Margarethe Hertogs filiam. Maternum genus non minus illuftribus nominibus inclytum fuit. Avus enim ipfi inde obtigit Vir Nobili. Ampliff. atque Confultiff. JACOBUS HUNEKEN, U. J. D.& Reip. patriæ Senator. Avia, Nobiliff ac Celebratif. MARGARETHA ZOBELIA, TT. Henrici Zobeln, Magnarii ex præcipuis& fpecabilis Collegii Seniorum membri,& TT. Anne Klampia, filia. Proavus, TT. GOTHARDUS HU­NEKEN, itidem Negociator florentiff.& Collegio Seniorum adfcriptus. Proavia, TT. METTA A BOBART, filia TT. Jacobi à Bobart, Senatoris meritiffimi,& TT. Wommelie Efichie, Ma­gnifico Confule Elardo Efichio natæ. Ut tam infignium Majorum decus atque famam tueretur, immâ curâ illum à parvulo educere. cœperunt optimi parentes, at non diu illi hac felicitate frui licuit, dum hi ipfi jam maturè in infantiâ erepti. Penfare autem hanc jacturam annifi funt, quibs proximâ propinquitate jur& tus fuit, à quibus huc in fcholam publicam miffus, abfoluto ejus cur­riculo A, clɔlɔcXCI. non vulgari laude ad recitationes publicas admiffus eft. Poftquam literis dæ ab humanitate nomen ferunt cum ftudiis philofophicis fub Clariffimis Profefforibus, SAGIT­TARIO, TABINGIO atque SCWELINGIO ftrenuè litaffet, juri addifcendo femet tradidit, ufusmaximè difciplinâ Celeberrimorum Virorum ALBERTI MEIERI& WILHELMI HUPEDENII. Hinc jactis feliciter fundamentis A. clǝlocXCV. ad augendam Doctrinæ copiam Francofurtum d Oderam tranfiit, ubi& fummos Viros Illuftrem HENRICUM COCCEJUM& MARCUM RHODE fedulo audivit, donec A. clɔlocXCVIII. Halam pergeret, ibique Clariff. STRYCKII, THOMASII atque BODINI ulteriori inftitutione frueretur, tandémque fe, Aulas Saxonicas atque Caffellas in tranfitu invifens Marpurgum& Gieffam conferret. Inde poftmodum vifo Francofuro ad Moenum Ultrajectum profectus, illic æquè ac Lugduni in Batavis ad tempus hæfit, præcla­risque JCtis ECKIO, VITRIARIO, NODTIO& VOETIO familiarius innotuit. Luftrato autan dein propius univerfo Belgio, per Brabantiam atque Flandriam ad Gallos tetendit,& poftquam aliquandiu Parifiis& Aureliæ fubftitiffet, Burdigalam, portus maritimos atque Academias perluravit, tum verò Tolosâ per canalem ad Montem Peffulanum, atque Maffiliam, dein per Avenio­nem, Araufionem atque Lugdunum, Genevam& Laufonium, pergens, per Helvetiam, Argentontum, Spiram atque Heidelbergam tandem Wetzlariam petiit. Hic cùm ad praxin cameralem fe aliquo temporis fpatio adplicuiffet, per Haffiam, Sylvam Hercyniam, Saxoniam& tractum Lunburgenfem A. clɔlocc. fofpes Bremam rediit. Mox eodem adhuc anno Franequeram excurrens, habitâ Differtatione publicâ inaugurali de vacue poffeffionis alienatione, fupremos in utroque jure honores fummo fuo merito confecutus eft. Inde ab illo tempore hic loci, Doctrinæ, quam fibi com­paraverat, thefauros in aliorum ufum, utilem civibus in foro operam navando, explicare coepit, donec fub initium A. clɔlocclV. à Sereniffimo Landgravio Haffiaco Homburgenfi Friderico, confiliis aulicis admoveretur; cui muneri in annum fecundum usque fummâ fide præfuit, cùm negotiorum fuorum dusa Bremam commeans, optatam occafionem invenit fponfalia ineundi cum Nobiliffimâ omnibúsque fexas fui de­coribus exornata Matrond ANNA COCHIA, filia Viri Confult. Ampliff. HENRICI COCH U. J. D.& Senatoris, nec non Nobiliff. HELIA MEIERE,( que dein priore hoc marito fatis functo, altero connubio junéta eft Viro Magnifico Confultiff. Ampliff. MELCHIORI SCHWELINGIO, JCto ex præcipuis urbísque patriæ Confuli gravimo) Viri verò S. Vener. atque Celeb. HIERONYMI GUILIELMI SNABELII, SS. Theol. D.& Prof. ad æd. D. Ansgarii Paftoris meritiffimi, tunc temporis vidud, quæ& fecutis mox A. clɔlǝce VI. a. d. XX, Jul, nuptis feliciter confummavit, sicque impetrata à Sereniff. Principe honorifica dimiffione, hic loci domicilium fuum junxit No Duravit hoc aufpicatum, fed improle conjugium ufque in nonum annum, dum digniffima hæc tori beia ipfi A. clǝlǝccXV. a. d. X. April. morte erepta eft. A. clolǝccXXII. a. d. XXVII. Oct. fecundis votis fibi Perftitit bili imam atque Leliimam Virginem ANNAM AM ENDE, Viri Nobili, atque Experientif. PHILIPPI ARNOLDI AM ENDE, Comitis Palat. Cæf. Med. Doct,& Phyfici hujus urbis,& TT. LUCIE A LINE filiam. hoc conjugium non folùm ad XXIII. annos, fed& fex liberis ditatum eft, ex quibus 1. major natu Virgo Anna, tum s. Robertus Chriftianus& 6. altera Anna maturè decefferunt, totidem autem intermedii, puta 1. Henricus Fridericus, Juris Studiofus neque diligentiæ neque modeftiæ laude ulli facilè alteri concedens, 3. Vnuftiffima Virgo Charlotta Lucia,& 4. Johannes Philippus, elegantiorum literarum Studiofus itidem induftrius, Dei benignitate adhuc in folatium cariffimæ matris fuperfunt. Ad vitam Defuncti quod attinet in confeffo e, eum alienum ab omni faftu, mirà comitate morúmque honeftate fibi omnium facilè cum quibus verfabatur animos devinxiffe. Quàm fincerà pietate Deum coluerit, quàm affiduus in audiendo legendóque verbo Deifuerit, quanto candore cum aliis verfatus fit, quàm mifericordem erga egenos, quàm officiofum erga omnes confilium fuum expetentes, fe præbuerit, teftantur qui cum illo propiùs verfati funt. Gaudebat quidem firmici valetudine, fed quàm parùm illi fidere liceat, exemplum ejus docere poteft. Cum enim nupero Veneris die, XXV. menfis Junii, prandium cum fuis fofpes valénsque, quantum videbatur, fumfiffet, fub ipfis precibus libitò apoplexia tangebatur, ita ut omnem linguæ membrorúmque dextri lateris ufum penitùs amitteret,& licèt nulli opi medicæ parceretur, eundem tamen recuperare nullo modo liceret, quin potius cùm neque nutrimentum neque medicamina deglutire poffet, vires omnes ita abforberentur, ut a. d. XXX. Junii inter 6.& 7. matutinam annos natus LXXI.& X. menfes vitam cum more commutaret. Condentur hodiè in æde D, Ansgarii offa fepulchro in fpe beatæ refurrectionis. I Lector& fine morâ mori difce, ne te mors improvisò oppri­

mat! V. P. P. Brema a. d. III. Iul. clalaccXLV.