RECTOR& PROFESSORES P

D

ILLUSTRIS SCHOLA BREMENSIS

COFFE

LECTORI S.

um lues infeftæ ferpunt, dum contagio contracto decumbunt in civitate aut regione incolæ,& epidemii

morbi, cum maxime qui ftatuto tempore& poft periodum annorum quafi in circulum redire aut acriores reddi folent, recurrunt, dum familiæ in luctum conjiciun­tur, dum pullatum famulitium& præfica per plateas difcurrentes nova funera quotidie annuntiant, dum viduantur thori& parentes prole orbantur, tunc miferiarum hujus vitæ, certe fi unquam, confpicitur flebile theatrum, illarumque fenfus multos graviter urget. Ignari ad hæc ftupent; Philofophi morborum naturam, affectiones & caufas rimantes, deprehendunt quidem, quo cogitatio defixa diftringitur, neutiquam tamen, quo attonita mens atque perplexis variis difficultatibus irretita, lucem quam quærunt inveniat; Chriftianus folus, lumine fidei colluftratus in pharo revelationis à Numine benigno accenfo, in viam ducitur, in qua fyrtes& fcopulos devitat, quorfum illum cum affectuum impetu cæteroquin abripuiffent obfcuri aufarum& finium nexus. Novit ille infpicere, cum æquitate Dei in caftigatione generis humani per morborum ærumnas, beneficium, quod piis atque per merita Sofpitatoris redemtis ejusque fanguine ablutis à peccatorum fordibus accedit, quorum ad beatam æternitatem tranfitus acceleratur, quocunque demum morbo, an multos, an ipfos folum infeftate, exitum ex vita fortiantur. Novit porro perutiles, in ipfis morbis, tum morientibus tum fuperftitibus atque ftrages iftas adfpectantibus, fuggeri exhortationes ad contemplationem veriutum falutarium, quarum oblivio, fed perquam noxia, hominun mentes tam facile capit, me­moriæ autem refricatio, infigni beat commodo atque ad virtutes incitamento. Mortis& morbonim anteambulonum ejus caufa, peccatum eft, utriusque vero feria meditatio, refipifcentiæ ma­giftra. Nullus eft morbus, qualiscunque demum fit, qui non de corruptione hominis moneat, doceatque animum obfideri à natura vitiis, qui multis modis refpondent infirmitatibus quibus affli­guntur corpora. Morbos fpecta ex partium folidarum aut fluidarum vitio exorientes, porro nos profternentes, ex conftitutione atque diæta, aut ex contagio, quin plerosque quos artis medica periti diftinguunt, fpecialium morborum animi in facris pandectis funt fymbola, quorum dicta os eo manuducunt, ut& in recenter exortis, prifcisque vel penitus vel ut plurimum ignotis, con­templemur imaginem peccati, omnis moleftiæ omnisque quærelæ caufæ, utque dum illi regnant atque illis affecti aut excruciati à nobis confpiciuntur, ad feria de quibus erudimur animum ap­plicemus. Variolæ, fpecies morbi antiquis ignorata,& recentiori ævo demum has regiones affligens, infantibus æque ac adultis infefta, plaga quam pauciffimi effugiunt, per totam fanguinis maffam exæftuans, univerfam occupans cutem, deformansque quos corripit, ut afpectus horrorm incutiat, memoriam iftam excitat, fi quæquam alia, ut vates, fi ejus ævo graffata fuiffet, inde exemplum mutuaffe judicandum effet, in peccati tam vivida defcriptione( Ef. I. 6.) à pedis veftigi ad caput nibil in eo eft fanum; vulnera, vomica, ulceraque purulenta, non malagmate curata, non obligata, non unguine mitigata. Indolemus dolori infantum, iftas moleftias perfentifcentium, quas olim fenfimus ipfi, ficque in nobis renovatur recordatio, noftræ deformitatis in oculis fan­ctiffimi Dei, quam peccatum induxit. Movet nos, quod adultis atque piis, cum malis atque infantibus ifte morbus communis fit, inprimis quando qui longiori vita digni videbantur, illo con­fecti, dimidiatis diebus vita excedunt. Nec Lazarum nec Jobum pietas præfervavit ab ulceribus Bene CYPRIANUS( in libro de mortalitate pag. 159. edit. Bremenfis) Quid enim nobis in boc mundo non commune cum ceteris, quamdiu adbuc fecundum Legem prime nativitatis manet caro if communis? Quoadusque in mundo fumus cum genere humano carnis æqualitate jungimur, fpiritu feparamur. Quacunque funt carnis incommoda, funt nobis cum genere humano communia. Mover omnes fatum, Nobiliffimæ& omnis fexus fui decoribus confpicua, nudius fextus ifto morbo, tot familias in luctum acerbum conjiciente, extinctæ Matrona MARIE THEODORE RHODE, natæ OTTO. Vivendi fecit initium Duisburgi ad Rhenum A. MDCCXVIII. d. 25. Martii, orta ex gentibus celeberrimis, Parente Viro Excellentiffimo, Prænobiliffimo atque Ampliffimo EVERARDO OTTO, Juris Confulto, per univerfum orbem litteratum atque cultiorem Euro­pam famigeratiffimo, in Academia primum Duisburgenfi, poftea in Ultrajectina per annos undevginti Juris Publici& Privati Anteceffore, nunc autem ultra feptem annos urbis patriæ Syndico Primario atque Cancellariæ Directore optime indies merente, quem Deus boni publici caufa, di hactenus quam feliciffime profuit, confervet,& nunc verfantem Civitatis nomine in legatione ad Potentiffimum Daniæ atque Norwegia Monarcham, affligendumque nuntio triftiffimo obitusilia unicæ atque ipfi ex merito cariffimæ, fancti flaminis folatio erigat! Matre Matrona Orna­tiffima MARIA ELISABETHA CRUSEN. Paterno in ftemmate Avum numeravit Virum Nobiliffimum CHRISTIANUM OTTO, Mercatorem quondam Hammonenfem florentiffimum, Aviam MARIAM SOPHIAM VON SCHMACHTENBERG; In materno porro, Avum Virum Excellentiffimum atque Celeberrimum WILHELMUM CRUSIUM, Jurium in Academia Duis­burgenfi Profefforem Primarium inclytum, Aviam SOPHIAM NIES, natam Domini N. NIES, Judicis Bockumenfis,& AGNETE DEUSING, quæ filia fuit Viri Experientiffimi atque Celeberrimi ANTONII DEUSINGII, Medicinæ Doctoris atque Profefforis Groningani. Fati quidem inclementiam ab ipfis unguiculis experta, dum matrem pientiffimam non diu poftquam illam pepere­rat, amifit, fuffecit tamen benigniffimum Numen, Excellentiffimo ejus Parente ad fecunda vota tranfeunte, cum Matrona præclari exempli BARDINA GERTRUDE KELLER, Viri Prænobi­liffimi& Ampliffimi JOHANNIS HENRICI KELLER, S. R. M. Borufficæ Confiliarii atque Jidicis in Scharmbeck& Krudenburg,& CHRISTINE LOOSEN filia, atque Domini THO­MÆ WIENTGENS ifto tempore vidua, in illa, alteram matrem, quæ quicquid à materno animo, affectu, pietate atque cura defiderari poteft, ad ipfam follicite atque ad omnem pietatem& virginale decus educandam, ipfi impendit, quæque nunc ex inopinato optimæ& dilectiffimæ prifgnæ cafu, quo curarum ejus fpes in hac vita fuccifa eft, acerbum cum aliis cognatis& affinibus fpectatiffimæ gentis, moerorem fentit. Quum nihil omitteretur eorum, quæ facere poterant ad expoliendum animum indolemque probam& erectam puellulæ, accedente inprimis ftudio Pa­rentis, Viri rerum ufu expertiffimi, profecit feliciffime, ficque ut chori virginei exemplum, ad mores fuos pertraxit Virum Prænobiliffimum, Confultiffimum atque An p'iffimum HENRI­CUM RHODE, J. U. D. atque Senatui Splendidiffimo adfcriptum, viduum nunc lugentem cujus votis expetita ceffit, celebratis faufto omine hymenæis A. MDCCXLIV. d. 28. Januarii, Ma­trimonium quamlibet improle manferit, exoptatiffima tamen animorum unione& laudabili maxme mutuæ concordiæ nexu beatum fuit. Neque etiam aliud expectari potuit, à conjugibus ad omnem virtutem formatis, inprimis à B. defunéta, cujus animus fapientiæ atque religionis doctrins imbutus, amore Dei& Chrifti tactus, ejus verbum deperiebat ejusque cultui publico intererat affiduo, ad privatum autem lectione bonorum librorum& pia meditatione fe quotidie applicabat; degantiæ illa[ morum licet non effet ignara neque ejus negligens, fe tamen fervabat à vanitatibus feculi, vitiis& illecebris mundi intaminatam, fervando& teftando Deo reverentiam, marito fiden, proximo charitatem, parentibus& propinquis tenerum amorem, omnibus finceritatem& in­genuitatem. Valetudine licet fatis integra uteretur, fpemque longioris vitæ faceret, omnibus qubus trifte fui defiderium relinquit, evenit ut ex contagio variolarum, tam late nunc ferpenti, ante octiduum infirmaretur, proder te illud febri per 24. horas durante,& quanquam ab initio perculum nullum id minari videbatur, adhibita omni humana cura exquifitiffimisque qua damnum depellere poffunt remediis, pupulis primo prorumpentibus fingulariter, morboque cum fymtomatibus tolerabili& confuetis, mox tamen nova& vehementi accedente eruptione, febreque dein die 18. labentis duplicata, vires fic fuerunt proftratæ, fpiritusque exhaufti, ut quamlibet paulo ante mortem refpirans, precibusque admiranda devotione fufis, animam creatori& redemtori com­mendaret, placide obdormiens& exfpirans, illam ipfi redderet, noctu circa horam fecundam 19. ætatis XXVIII, menf. VII. d. VI.

d

Inanime corpus inferetur tumulo in æde Mariana

hodie fub horam I. Vixit breviter, parumque fuis, fed tamen vixit diu fibi& Deo, delitiis in communione optimi Sofpitatoris fruitura, quem amavit, qui& ipfam amavit, feque pro ea dedidit, quo eam fanctam redderet, aque lotione purgatam, divinis verbis, ut eam fibi praftara gloriofam, nulla ruga aut macula, aut ulla tali re preditam, fed que fancta inculpataque foret. His Tuam mentem pafce ô Lector, qui tetricam in morbis peccati intueris imaginem, fed in iftis promiffis, beneficia, quibus fi fuerimus donati, nulla nobis nocebit labes. Vale Pof. d. 24. Octo

bris A. R. S. MDCCXLVI.