0311

RECTOR& PROFESSORES P ILLUSTRIS SCHOLA. BREMENSIS LECTORI S.

A

miffo Paradifo, atque germinante in illo arbore vite, morte cum morbis genus humanum urgente, Medecina, fcientia nobilis, firmiflimisque nixa principiis& experientiis, non ex jufto folum Dei judicio, fed& fimul ex fapienti& benigno ejus confilio, in effectu certa effe defiit. Quicquid enim, non conjectando, fed evidentia fumma, de morborum natura atque gradibus, deque deftructione corporis noftri per mortem, quicquid etiam de materiæ medica operationibus atque effectis, juxta leges mechanicas, certo fciant atque differ. nt artis latricæ periti, eventus neutiquam refpondet fpei, non quod ars divina, ut ignari ju­dicant, fit incerta, fed quoniam vel medicaminum debilitas non fufficit, ad reficienda, quæ gradus morbi, in machina corporis infirma reddidit aut deftruxit, vel 9oy illud in morbis, quod HIPPOCRATES jam venerabunde agnovit, vires hominum& rerum creatarum excedit nimis quantum. Ablatum eft falutare illud lignum vita, Para­difum cum aliis deliciis ornans, cui fi virtutem vitam fuftentandi, viresque ex labore in ftatu innocentiæ atterendas, reficiendi, una cum fignificatu fymbolico, attribuamus, nihil agimus fententiæ Interpretum celebrium, MARTYRIS, PAREI, RIVETI aliorumque ad verfum, quanquam nimis curiofas& fubtiles Scholafticorum disquifitiones, an in fempiternuin an in longum ævum, an femel deguftata arbor, an fæpius aut iterato, hunc effectum præftitiffet, ticas itas enarrante PERERIO( in Genefin Lib. III, pag. 311.) mittamus. Paganis fane, qui veftigia veritatis olim tradite& creditæ, quam plurima habent, in fua de Diis doctrina mythica, hac de re innotuit, dum victu ex Ambrofia& Nectare Deos immortales reddi dixerunt, fuumque Ne­penthes atque Moly, eadem virtute prædita, celebrarunt. Deftituimur Panacea tali, illamque quærere, vanis ingeniis permittimus, qui perfuafiffimi fumus, ex fummi Numinis perfectioni­bus, exactis ad orbis noftri incolarumque ejus ftatum præfentem, inveniendam illam atque parandam effe nunquam. Juftitiam Dei in hoc rerum ordine, atque decreto deprehendimus& agnofci­mus facillime. Meruit peccatum mortem, quin iftud, hujus caufa eft efficiens. Juftus judex æquiffime agit, fi jubeat molefto mortis fenfu, peccantem experiri quæ reatus meruit, nec defraudet jure, quod addixit ei, qui mortis habet poteftatem, atque cadaveribus putrefactione diffolvends delectatur. Et quanquam difficilius intelligatur divina benignitas cum fapientia, in mortis fuper omnes dominatu nullis remediis debellando, agnofcenda tamen eft, a rire expendentibus, quæ nobis conducunt Vitæ in hoc orbe perpetuitas, majora atque plura hominibus ferret incommo­da, quam ipfa mors. Multiplicato enim fupra modum humano genere, obeffent fibi mutuo magis, quam prodeffent onerique fibi effent atque orbi homines, qui nunc e vita atque ftatione dece­dentes, faciunt, ut in anguftis terræ angulis, aliis æque bene fit, ac ipfis antea fuit. Mali, fi viverent perpetuo, morte averruncata per medicamina, redderentur deteriores, atque ideo magis mi­feri in hac æque ac futura vita, cujus ærumnæ, ex culparum copia atque aucta temporis diuturnitate obftinatione, increfcunt; Boni vero, quibus matura mors, breviatio poenæ, ut longior ultra confuetam metam vita, cunctatio& remora eft, privarentur, nimis diu in imperfectione ljus vitæ detenti, coelefti, quod avide anhelant, præmio. Quibus non intolerabilibus excruciandi effent moleftiis, transferendi in ftatum meliorem, ad fedes beatorum, redemti, fi morte fublata, nutationem iftam fubire cogerentur, quæ fubeunda eft tranfeunti peccatori, ad hæreditatem fan­& torum in luce, quum caro& fanguis illam obtinere nequeant, quas nunc aufert, fane immanequantum minuit, per mortem, fenfibus& fenfatione fublata, benignum Numen. Ne idcirco cul­pemus confilium Dei, quo aditu ad arborem vitæ præclufo, morbis nos conficiendos effe& virtute ejus vitam fuftentante, nobis carendum effe jubet, at fimul eo fortius excitat, ut remedia ma­lis noftris, non corporis fed animæ, quæramus in fignificata per illam arbore vite myftica, Sofp tatore unico, fummoque, fpirituum peccati contagiis infectorum, Poliatro atque Archiatro. In ejus vulneribus, virtuteque vivifica, remedia quæfivit, intenfis ad falutem defideriis, quum artis medicæ ad prorogandam vitam facientia fubfidia deficerent, decedens mature ac in vegeta ætate ex hac vita, cujus honori hæc fcribimus, Vir Nobiliffimus, Doctiffimus& Experientiffimus ARNOLDUS MEIFR Med. D. artis iatrices, Philofophiæ itidem Moralis& Civilis, atque Mathefeos Profeffor Clariffimus, Reipublicæ Phyficus& Collega hactenus nofter honoratiffimus. Vita, quam finivit, initia invenit heic Bremæ A. MDCXCIV. d. 25 Julii, ortum ducens ex gentibus clarif fimis atque de patria meritiffimis, Patre nempe Viro Nobiliffimo Confultiffimo atque Ampliffino GERHARDO MEIER, J.U.D.& Senatore optime merito, Matre Foemina egregia ALMA­THA VON CAPPELN; Avi porro T. T. ARNOLDO MEIER Collegii Seniorum membro Spectatiffimo, Avia T. T. ANNA NEUMAN, EBERHARDI NEUMAN Magnarii,& ANNÆ NAGEL, filia: Proavo dein GERHARDO MEIER Negotiatore, Proavia METTA VERDENHALVEN, JOHANNIS VERDENHALVEN Senatoris Wildeshufani& WENDELINE HAAKE; nata, Abavo denique JOHANNE MEIER itidem Negotiatore, arque Abavia JLSA DOEKS. In profapia materna Avum numerat Virum Perquam Magnificum& Confultiffimum DIDERICUM VON CAPPELN, J. U. D. atque Confulem Seniorem, inclytum, Aviam T.T. GEBECCAM WACHMAN, Viri Præ nobiliffimi, Excellentiffimi atque Confultiffimi JOHANNIS WACHMAN J.U.D. atque Syndici Senioris celebratiffimi,& ALMATHE HOLLEN, gnatam: Proavum Magnificum Confulem HENRICUM VON CAPPELN J.U.L. Proaviam METTAM HOYER, filiam inclyti Confulis DIDERICI HOYER: Abavum Ampliffimum Senatorem HENRICUM VON CAPPELN, Abaviam ELISAM VON DEM BRINK. Tam illuftribus Majorum cum excitaretur exemplis, cura educationi ipfius impenfa, ceffit feliciflime. Emenfus claffium inferiorum curricula, in quæ mature erat miffus,& ad lectiones publicas promotus A. MDCCXII, d. 27 Octobris, pependit ab ore Virorum Celeberrimorum Cafparis a Rheden, cumque ad falutirem artem exercendam deftinaretur( poftquam in fcientiis Mathematicis inftitutus effet, ab Ar­chitecto ifto tempore clariflimo Bruggemanno) Johannis Tilingii& poft difcipuli hujus fata fuperftitis Viri Experientiffimi Ludolphi Henrici Rungii, College celeberrimi, quo præfidente, difpu­tationem quam confcripferat, Refpirationis negotium mechanice adumbrantem publice defendit. Valedixit illa patriis Mufis, atque Lugduni Batavorum poftea fcientiam augens, in fcholis fum­morum Virorum Boerbavii& Albini, lauream Doctoralem, fuo merito, præmiffa Difputatione inaugurali de errore loci A. MDCCXX, d. 5 Julii, impetravit. Reducis in Patriam, Patres Confcripti, eruditionem atque dexteritatem, honorum præmiis compenfarunt& excitarunt. Conftinus enim eft Reipublicæ Phyficus A. MDCCXXI, d. 25 Aprilis, dein Profeffor Philofophiæ Pra­ética A. MDCCXXVI, d. 11 Januarii, quam fpartam ornare coepit, dicta Oratione, de fummi Veterum Philofophorum boni, ceterorumque cum eodem collatorum, doctrina; Poftea A. MDCCXXXIII, d. 19 Junii Provincia Profefforis Medecine& denique A. MDCCXLVIII, d. 26 Aprilis Profe loris Mathefeos accefferunt. Privatam quod vitam fpectat, connubii vinculo junctus eft, A. MDCCXXIV, d. 6 Junii cum Lectiffima Virgine, nunc vidua moeftiffima, LUCIA STOEVER T.T. FRIDERICI STOEVER, qui Judicio criminali ab Actis erat& T.T. ANNE SCHACHT filia. Ut fortunatum illud erat, fic& beatum octena prole, ex qua folum quinta deceffit, reliqua obitum præmaturum optimi parentis lugente. Primogenitus eft Vir juvenis Ornatiffimus GER­HARDUS, qui in alma Jenenfi Medecinæ ftudia colit. 2) FRIDERICUS, Ampliffimi Senatus Typographus, 3) Foemina egregia ALMATHA, elocata fauftis aufpiciis Viro Admodum Reve­rendo atque Doctiffimo JOHANNI FRIDERICO WINTER, Coetus Mariani Paftori fideliffi no, 4) Virgo lectiffima ANNA, 5) ARNOLDUS, 6) DIDERICUS, 7) ARNOLDUS alter 8) LUCIA. Vigor& vires corporis, cum temperantia quam exercuit atque animi moderatione, qua exemplum præluxit, videbantur longam b. defuncto promittere vitam, ipfumque parem red­dere fuftentandis laboribus quam multis, quibus neutiquam defidiofus, rotus& continuo erat occupatus; verum aliter vifum fuit, dorando decreto, funimi noftrarum rerum arbitri. Correptus enim d. 19 elapfi menfis, inopinato repentino morbo difficillimo& mali ominis, cephalalgia veemente, febre violenta,& ejectione materiæ biliofæ fe prodente, exquifita quidem, proprio con­filio utens, adhibendo remedia, fpem excitabat morbum domitum iri, veruntamen febre licet intermittente, non tamen remittente, proftratisque viribus, pulfuum imminutio fatis patefecit, morbum ex affectu paralytico cor infeftante, originem ducere, qui pertinax, pofthabitis præfentiffimis remediis, emaciatum confecit d. 28. circa 6tam matutinam, poftquam in his terris vivendo imple­verat A.LVI, menfem I. cum diebus III. Intrepide mortem expectavit, atque excepit, uti decebat Dectorem virtutis, Medicum itidem, qui novit quid fit vivere& quid mori, cum maxime autem virum doctrina Chrifti imbutum& meliora in vita futura fperantem, quem non minus quam Imperatorem ftantem decet nori. Artis moriendi non ignarus,& imminentis fati oblivione neuti­quam captus, frequens Deorum cultor, vir bonus, officiofus, atque de multis bene meritus, pl cida oppreffus eft morte, Exuviæ mortales hodie fub horam I. condentur in templo B. Stephano dicato. Nulli dubitamus, quin vos Cives noftræ Scholæ, funus frequentia veftra fitis cohoneftaturi, eoque teftaturi, reverentiam erga memoriam Doctoris veftri, erga familiam afflictiffimam, quam Deus præfenti erigat folatio, cum maxime lluftrem fratrem, Reipublicæ Præfid m, inagnum rerum noftrarum columen, quem diu rebus humanis intereffe Deus jubeat. Val. P. ipfis Kal. Septembr. A. MDCCL.