RECTOR& PROFESSORESP ILLUSTRIS SCHOLA BREMENSIS LECTORI S.

Lima

L

ongævitas, uti ob connatum vitæ amorem& defiderium ad feneétam, mortalium mentibus jucundam fiftit ima­ginem, fic curiofis caufarum indagatoribus, uberem eruditarum difcuffionum præbuit materiam. Proxime hæc cura, disquirendi de illis, Medicos& rerum natu­ralium peritos attinet ac pridem occupavit. PLINIUS( im Hiftoria naturalis Lib. 7. c. 48.) de eis qui vitam in multos annos protraxerunt, quædam monet, in definiendis caufis parcus, intra nominum quæ recenfet terminos fubfiftit. Neque plura quæ animum pafcunt& rationem delectant attulit LUCIANUS( in eleganti cæteroquin Dialogo Tay Mangoẞiv) eundo per exempla Regum, Imperatorum, Virorum Celebrium, Philofophorum atque Rhetorum, qui ultimos limites vitæ hominum po­firos, vel attigerunt, vel transgreffi funt, ex quorum recenfu fi demas, quos fabula finxit, Neftorem aquasfe numero conditarum meffium, aut ab illo non longe ab­fuiffe, hiftoriam, aut potius indicem fenum habebis macilentum fuccoque æque ac ipfi fenes deftitutum. Spes fallit, fi in VALERIO ΜΑΧΙΜΟ Viro πολιτικοτάτω plura( Libr.VIII. c.13.) ubi materiam iftam tangit, te inventurum fufpicaberis. Recentiores, meliori methodo ufi in inveftigandis rerum naturalium caufis, eximia afferunt, quæ media ad longam vitam vel obtinendam, vel per illa ut videtur impetratam, declarant, nec eft quod eis opponi poffit, fi nexum inter illa atque effectum planum ac evidentem expendamus, cum exemplis paucis in quibus eventus ifte cum caufis confpicitur. Commentationes doctæ in lucem funt editæ atque leguntur, de longevitate ex aeris temperie, ex diæta, ex motu atque exer­citatione corporis, ex moderamine affectuurn animi, ex ufu quorundam ciborum& abftinentia ab aliis, ex vitæ genere, ut& de morte ex fenectute, quæ licet in quibusdam cafibus, caufas explicant, quantum illas perfpicere valemus, neutiquam tamen regulas generales ponunt, ex quibus fors noftra pendeat, aut quælibet mors matura vel ferotina fit explicanda. Id fi effet, vitæ duratio diuturnior, aut interceptio citior, mere fubjiceretur mediis, fubtraheretur in multis providentia Numinis, atque a non paucis mora vitæ poffet protrahi arte humana& finis ejus procraftinari. Quid enim fi ob iftas caufas& quas demum, citra Numen, eis velis addere, mortis vel differretur vel moveretur terminus, aut omnes fimul deberent adeffe, idque continuo, quo pacto, quum ita nunquam adfint, nemo foret longavus, aut fufficerent quædam,& fic fere omnes, fane plurimi mortalium, feram attingerent fenectam, quorum maxima pars in ipfo æta­tis flore decedit. Confundit hic Deus humanam fpem, præfumtionem, metum, ipfamque fcientiam, ut doceat fe effe fupremum vitæ mortisque arbitrum, qui etiamfi in rebus creatis illarumque eventibus, operetur ope mediorum juxta Leges naturæ fixas, in mediorum tamen difpofitione atque concurfu agat, pro liberrima fapientia, non fecundum noftra judicia, fcientia ut plurimum fuperficiaria nixa. Hinc longævitatem promifit ut pietatis, diverfarumque virtutum, cum maxime obedientiæ parentibus præftandæ, præmium( Deut. V, 16. XI, 9. Ephef. VI, 2. Syrac. III, 7.9.) Hinc contra fpem, robuftorum auffert fpiritum,& contra quod metueramus, imbecillium dies prolongat, quo nos doceat, vitæ terminum cafum effe divinæ Majeftati, non noftro arbitrio aut judicio refervatum, nósque excitet, ut profpicientes ad incertum tempus horæ fatalis imminentis, neque nimis fecuri mediis fallacibus indiciisque fidamus, neque fatiscamus metu ad finiftra omina& figna, verum ipfi noftra fata commendantes, penduli a providentia atque dominio ejus eminente, falutem noftram operemur in tempore, cum timore& tremore, nil cunctantes, nil differentes neque etiam decretum prætercurrentes. Exuit quicquid mortale erat, fenex longavus, cujus obitum morbi graviores a longo tempore fuerant minati, fed qui e difcriminibus elu­ctans, diu rebus humanis fuperfuit, feniique veris illis atque præcipuis oblectamentis, Hore familie mactatus eft, cujus memoriæ atque honoribus hæc fcribimus, Vir Nobiliffimus Confultiffimus atque Ampliffimus JOHANNES SCHOENE, J. U.D.& in foro patrio caufarum patronus. Vitæ ejus initium numeratur ab Ao. MDCLXXIII. d. 16 Julii, quo heic Bremæ nobili loco natus, ex Patre Viro Confultiffimo& Nobiliffimo MEIMARO SCHOENE J U.D. atque Advocato; Matre vero fæmina præclara HIBELIA WACHMAN: Avo Viro Nobiliffimo Confultiffimo atque Ampliffimo HERMANNO SCHOENE JCto atque Senatore; AviaT.T. KUNIGUNDA STEDING, Confulis incly ti CHRISTIANI STEDING atque KUNIGUNDÆ VON BORKUM filia, quæ utraque Stedingorum& Borkumiorum gentes, ab aliquot retro Seculis in patria fuerunt celebres: Proavo ALBERTO SCHOENE Magnario& Spectabilis Seniorum Collegii Soda­li; Proavia ADELHEIDE SPECKHAHN, nata MEIMARI SPECKHAHN Patricii clariffimi& ADELHEIDIS SCHUTTEN. In ftemmate materno Avus fuit, Vir Excellentiffimus JOHAN­NES WACHMAN JCtus& Syndicus Senior; Avia T.T. ALMATHA HOLLEN filia Viri Ampliffimi JOHANNIS HOLLEN Magnarii& Senatoris, atque GEBECCA MEYER: Proavus JOHANNES WACHMAN Magnarius& membrum Ampliffimi Senarus; Proavia ELISABETHA KREFTING, nata HERMANNI KREFTING negotiatoris feliciffimi& CATHARINA FELDHAUSEN. Pofitis mature ftudiorum atque bonarum artium fundamentis in Pædagogio, quod heic floret, atque emenfis omnium claffium curriculis, poftquam Ao, MDCXC. Kalendis Maji, promotus fuerat ad altiora fubfellia, Doctoribus ufus eft in humanioribus litteris, quas coluit ftrenue, quæque ipfum continuo, imo fenem oblectarunt, Diderico Sagittario, in Philofo­phicis Jobanne Eberhardo Schwelingio, in Juris fcientia Alberto Meiero& Wilhelmo Hipeden, Doctoribus& Profefforibus Jurium clariffimis. Exteras dein falutatum ivit mufas Ao. MDXCV. Hala, per biennium pependit ab ore fummorum virorum Strykii& Thomafii, poftea Ultrajecti Celebres Anteceffores, interque illos Cornelium van Eck audivit, usque quo, finito ftudiorum Academicorum ftadio, ibi, laurea doctorali Ao. MDCXCIX. d. 20 Aprilis, præmiffo fpecimine inaugurali, de Partu, ornaretur. Tunc fe ad peregrinationes accinxit; Vifis Belgii foederati emporiis atque urbibus, Anglia dein, cum maxime Londino, Oxonio& Cantabrigia, Galliis poftea,& in illis Lutetia atque infigni tunc fplendore corufcante Regis aula, perrexit per Argenti­nam, per Wetzlariam, ubi ad tempus commoratus, ut rerum& negotiorum quæ ad fummum Dicafterium, quod ibi floret, fpectant, cognitione fe inftrueret, per Germaniæ fuperioris civitates atque Principum aulas, Viennam, ibique denuo fubfiftere confultum ipfi vifum eft. Demum in Italiam delatus, luftratis Venetiis, Romam adiit, in amicitiam Virorum Illuftrium& Eruditorum fe infinuavit, mentemque ac oculos pavit, confpectu canæ& eruditæ antiquitatis ruderum; fuisque, falutata Florentia, via quæ ducit per Lombardiam,& celebres Germaniæ urbes, fofpes atque incolumis eft redditus, menfe Decembri Ai. MDCXCIX. De re familiari inftruenda cogitans, connubio felici fibi Ao. MDCC. d 18. Maji junxit, Viduam nunc moerentem, Virginem Lectiffi­mam METTAM HARMES, Viri Perquam Magnifici JOHANNIS HARMES JCti, Confulis Senioris de Patria Meritiffimi,& Ecclefiarum fuburbicarum Vifitatoris, atque T.T. METTE VON ASCHEN filiam. Multis illud beatum fuit numeris, inprimis duratione ultra annos quinquaginta& prolis prosperitate. Ternam enim fufcepit, ex qua bina in vivis fupereft. Primogenitus eft, Vir Nobiliffimus Confultiffimus atque Doctiffimus JOHANNES SCHOENE J. U. D.& in ordine JCtorum Profeffor Senior Celeberrimus, Collega nofter honoratiffimus, atque caufarum Pa­tronus integerrimus, qui felici vinculo matrimonii unitus eft A.MDCCXXXII. d. 20 Maji, cum Virgine edecumata GESA MARGARETHA d'ERBERFELD, filia Viri Ampliffimi PHILIPPI d'ERBERFELD Magnarii florentiffimi atque Senatoris& T.T. METTE LOENING, parente paris eximiorum adolefcentum, JOHANNIS, atque PHILIPPI, primæ claffis difcipulorum. Secundo genitus HERMANNUS anno ætatis nono deceffit. Tertio genita eft Matrona confpicua METTA, conjunx Viri Illuftris& Perquam Magnifici DIDERICI MEIER JCti Excellentiffimi, Confulis Patria Senioris, Ecclefiarum in agro Vifitatoris, cum maxime hoc tempore Reipublica Præfidis, quem Deus bono publico confervet, fauftis aufpiciis nupta A.MDCCXXVIII, d. 26 Octo­bris,& mater fobolis magnæ fpei, JOHANNIS, adolefcentis præftantiffimi, primæ claffis alumni atque METTE, Virginis egregiæ. Virtus pie defuncti, caram ejus facit memoriam, erecta in­doles, ingenuus animus, finceritas omnem refpuens fucum,& benevolentia, qua prodeffe ftudebat proximo. Deo devotam mentem teftatus, reverenter ejus habendo verba, illaque legendo& meditando jugiter. Animum his deliciis pafcebat, reficiebarque libris ad nutriendam pietatem compofitis, quos ut feligere noverat apte, fic& deperibat, inprimis quum ingravefcens fenectas, cum morbis quos fecum ducit, de obitu approperante, diu ante ultimum moneret morbum. Invafit ille ipfum ante tres hebdomadas. Apoplecticus erat, qui quidem remittere videbatur adhi­bitis præfentiffimis remediis, die tamen 13 labentis menfis, novo infultu vires adeo attrivit, ut nupero veneris die 16to, circa horam antemeridianam undecimam, animam Deo placide redderet, fenex longævus annorum LXXVII& III. menfium. Hodie fub horam 1. humi mandabuntur exuviæ mortales in templo Ansgariano, in fpem beatæ refurrectionis. Agamus id o lector, ut five cito, five tarde ævum noftrum finiamus ad fupremi domini nutum, in æviternitate futura nobis bene fit,& ftati coram tribunali longævi dierum, non confundamur. Vale, Pos. d. XXI, Octobris

A. MDCCL.