RECTOR& PROFESSORESP. ILLUSTRIS SCHOLA BREMENSIS LECTORI S.

L

per

uctuofus Ampliffimorum Procerum collegio proximè elapfi anni exitus erat: nec minus novi, quem nu­orfi fumus, aufpicium eidem fatale accidit. Vix nono præteriti mentis Decembris die, amiferat Virum annis meritisque gravem, inque ordine Senatorio primum, cum ecce intra breve unius menfis intervallum, quinto labentis Januarii novum eidem vulnus infligitur. Sic funere funus urgetur, luctúmque luctus excipit! Quod, fi geminata, aut refricata, nondum obductâ cicatrice, vulnera, dolorem exafperant, quid mirum fi& Respublica, iteratis icti­bus, eundem gravius perfentifcat? Debetur fanè id dignitati atque cura illorum, quos ex eorum numero effe juffit divina providentia, o' wuous avaßaivew avayur Ta Taytay Doería in quorum humeros, ut cum Ptolemaidos Epifcopo SYNESIO loquamur, adfcendere oportet omnium onera, ut& illis falvis grata civitas gaudeat, & eosdem ereptos moerore profequatur. At fimul hæ viciffitudines clariffimè edocent, quam nihil etiam in fplendidis honorum titulis firmum atque ftabile fit, quámque miſèrè ſemet ipfos fallerent, qui in his, aliquam veri nominis felicitatem collocarent. Præterquam enim quod tardius fæpe obtineantur, variique generis moleftias indivulfos co­mites habeant, inprimis poftquam ad breve tempus poffeffores fuos beare vifi funt, eosdem poftliminio iterum deftituunt. quâ fane lege neceffitas fortitur infignes& imos. Omne capax movet urna women. Neque ulla eft, aut magno aut parvo leti fuga; ut Lyrici carminis princeps HORATIUS canit Lib. III. Od. 1.& Lib. II. Sat. 6. At licèt mors hos illis, quibus quondam præerant, æquet, non exiguâ tamen prærogativâ gaudent, cum non folùm vivi multis prodeffe queant, eoque nomine meritò in honore fint, fed& ipforum memoria poft fata quoque cara atque exoptara maneat. Hoc illorum eft, qui ita rempublicam tractant, ut fe ipfos quoque bonos cives præftent,& communes civitatis leges ad quas fervandas alios obligant, easdem& fibi fcriptas effe agnofcant, ipfoque facto demonftrent. Eleganter non minus quàm vere graviflimus Scriptor PLUTARCHUS in libello, an Seni gerenda fit refp. Tom. II. Opp. p. 783. ait: πολιτεία δε δημοκρατική και νόμιμος ἀνδρὸς ἐιθεσμένου παρέχειν αυτόν οὐκ ἦτον αρχόμενον ὠφελίμως τα αρχολα, καλὸν ἐντάφιον, ὡς ἀληθῶς τὴν ἀπὸ τοῦ βίου δόξαν τῷ θανάτῳ προστίθησι. i. e. Χ. landro Inter­prete; At respublica popularis ac legitima viro, qui ita eam gerit, ut non minus pareat utiliter quàm imperet, pulchrum revera ornamentum, gloriam vivendo partam morti ac funeri parit. Talem fe femper exhibere annifus eft, cui hodiè jufta parentalia perfolvimus, Vir Nobiliffimus Ampliffimus atque Prudentiffimus JOHANNES BENDLEBEN, Mercator Magnarius, Reip. pa­trie Senator& templi Mariani Edilis graviffimus. Vidit is hic Bremæ lucem A. CrɔɔCXC. a. d. XXVII Maji, Patre natus Viro Nobiliffimo Ampliffimo atque Prudentiffimo CHRISTO PHORO BENDLEBEN Negotiatore itidem feliciffimo, iisdemque dignitatibus, Senatoriâ atque Edilitia ad D. Virginis inclyto: Matre Nobiliffima laudatiffimique exempli Foemina METTA ELDERHORST. Paterni ftemmatis, Avum numerabat T.T. JOHANNEM BENDLEBEN Mercatorem Jeveranum, Aviam T.T. ARMGARDEM HOHTMAKERAM, T. T. JOHAN­NIS HOHTMAKERI, Negotiatoris ibidem inclyti, filiam. Proavum, Virum Reverendum atque Doctiffimum CHRISTOPHORUM BENDLEBEN Verbi Divini Miniftrum in Wiefels ditio­nis Jeverana; filium T.T. JOHANNIS BENDLEBEN itidem Paftoris Vener in Tettens. Maternum genus cohoneftant, Mercaturâ omnes celebres, honeftiffimique nominis Viri, Avus T.T. HENRICUS ELDERHORST, qui uxorem duxerat T. T. REGINAM EHLERSIAM, T.T. CHRISTIANI EHLERS& T.T. REGINA KOLDEWEYEN filiam. Proavus, T.T. LUDE­RUS ELDERHORST, cui conjux erat T.T. ADELHEIDA TAUCKENIA. Ut honoratiffimâ ftirpe, follicirà educatione, digrus evaderet, amantiffimi parentes nihil operæ reliquium fecerunt, eúmque mox in ludum noftrum litterarium miferunt, cujus omnes claffes ad primam usque, fingulari induftriâ pertranfiit. Cum autem Ampliffimus Parer eum illi negotiorum generi, cujus uberrimos fructus ipfe luculenter perfenferat, deftinaffet, fcholis exemtum domi, ubi habebat unde difceret, penes fe retinuit, illique dux ac præmonftrator exftitit, donec A. CIOCCXV. vifita­tis nundinis Lipfienfium pafchalibus, iter per integram Saxoniam, Silefiam ac Boruffiam ingrederetur,& poftquam præcipuis negotiatoribus innotuiffet, vifo Berolino, Magdeburgo atque Ham­burgo circa tempus nundinarum Lipfienfium, quæ à Michaëlis die homen ferunt, reverteretur. Sic cùm inde ab A. CIOCCXII. usque ad cɔɔCCXVIII. Nobiliffimi Parentis res five domi, five foris egiffet, idem arduis muneris Senatorii curis gravatus, illas in ipfum folum tranftulit. Cum aurem erigendus ftatus domefticus exigeret, ut fibi de thori fociâ profpiceret, animum ad No­biliffimam venuftiffimámque virginem CHRISTINAM DOROTHEAM MEYERAM T. T. HENRICI MEYERI Magnarii itidem& Edilis ad D. Virginis, nec non T. T. BENEDICTE WOLPMANNIE filiam advertit, quam& felicibus aufpiciis A. CIDIOCCXVII. a. d. II Nov. domum duxit. Ex hoc concordi conjugio nata eft gemiha fucceffivè proles. Primum quidem, A. CIDIOCCXIX, a.d. XIV Aug. Virgo Nobiliffima Lectiffmáque, METTA BENDLEBENIA, quæ A. DIOCCXXXV. a. d. XXVII. Sept. nuptum ceffit Viro Nobiliffimo, Ampliffimo atque Confultiffimo, BRU­NONI VON DEM BUSCH U.J. D.& Reip. Senatori honoratiffimo, unde videre B, defuncto licuit unicum nepoter LAUREN TIUM VON DEM BUSCH, tertiæ claffis difcipulum, optimæ fpei adolefcen­tem. Sequebatur hanc A. CIOCCXX. IX.Dec. filius CHRISTOPHORUS BENDLEBEN, fed qui, non fine intenfiffimo Parentum dolore, jam in primâ infantiâ iterum. exftinctus eft, Infignes animi, quibus eminebat, dotes, eum ad obeunda varii generis munia atque dignitates aptum reddebant, qui us explicandis quoque occafio non defuit. A. citoccxxxiti a. d.IX. Septembris, Specta­bilis Collegii Seniorum membrum eft electus. Mox A. CIDIDCCXXXVII a.d. X. Aprilis in locum defuncti foceri Ædilis rempli Mariani renunciabatur. A COOCCXLIV. a. d. XXIV. Aug. in Am­pliffimorum Procerum ordinem cooptabatur, in quâ dignitate Reip commodis invigilare, omniáque fibi demandata munia fummâ curâ exfequi maximo opere contendit. Cum autem in Se­natum lectus, ædilitate, quam ut Civis gefferat, fe abdicare cogeretur, mox patuit, quam fe in hoc munere coetui gratum præbuerit, dum ejus fuffragiis, demortuo Viro Nobiliffimo, Ampliffimo atque Confultiffimo JOHANNE RHODE UJ D.& Reip. hujusSenatore optime merito, qui hanc dignitatem ut Senator fuftinuerat, illi in eadem, A. XLV. fucceffor datus eft. Nec mirum; cùm mo­res ejus ita effent comparati, ut fe omnibus facilè carum atque acceptum redderet. Prodebat in actionibus ingenuum minimeque fucatum candorem; cum charitate in proximum ftudioque aliis inferviendi comitatem non vulgarem; mifericordiam atque liberalitatem infignem in egenos. Uti juftitia ipfi cordi erat, ita profundam in Deum pietatem fpirabat, cujus latentes igni­culi fernet haud rarò exferebant,& inprimis dicta æque ac facta fæpius manifeftabant. Nunquath fanè de Deo rebúsque divinis, nifi cum reverentiâ loquebatur. Domi fedulus in lectione Scripturæ S.& librorum, cognitionem veritatis quæ fecundùm pietatem eft, promoventium, in cultu publico, ubi nunquam fere præfentiam fuam defiderari patiebatur, aliis exemplo atque incitamento erat. Uti autem nos miferi homunciones dum valemus, nofmet fæpe auferri atque abripi finimus, fed emortualis lectus optimè deregit, quid in intimo pectoris fcrinio claufum geratur, ita& hic eum propiùs patefaciebat, quando cum vanitatis rerum mundanarum, que nos læpe transverfum agit, cúmque propriæ infirmitatis defectuúmque fubmiffà agnitione, fe ad coeleftia,& ad illum à cujus gratiâ in pretiofiffimo filii merito, falutem unicè fperare licet, intenfiffimo defiderio, fervidisque fupplicationibus erigebat. Admontierat ipfum appropinquantis fati jam aliquandiu infirmior corporis valetudo, quam, etfi quondam fatis profperam habuerat, debilitare circa feftum Pafchatis proximè elapfi anni validior tuffis coeperat. Hanc inde ab ali­quo tempore Hæmoptyfis infequebatur, tandem verò illa in Phrifin degenerabat. Et licèt his malis adhibitâ ope medicâ fedulò obviam iretur, nil tamen hæc proficiebat, quin potius incom­moda indies ingravefcebant, donec tandem, poftquam fe mente compofitâ follicitè ad mortem præparaffet, nupero Martis die, qui erat in faftis quintus hujus menfis, circa II. pomeridianam, animam fido Creatori traderet, annos natus LVIII, menfes VII, cum 9 diebus. Corporis exuvias, paratis exfequiis, hodie fepulchrale monumentum in æde D). Virginis capiet. Tu Lector abi, & cum initio novi anni, cujus finem an vifurus fis incertum eft, dies tuos fapienter numerare difce, quò fi vel is tibi ultimus futurus fit, ejus te in æternitate non poeniteat! V. P. P. XJdus Januarias A, CIDIOCCLI,