RECTOR& PROFESSORESP ILLUSTRIS SCHOLA. BREMENSIS LECTORI S.

M

re non valent.

is

Et

agnorum& de omni Republicâ multis modis optimè meritorum Virorum obitus, femper quidem gratis civibus luctuofiffimus exfiftit, at do­lorem immane quantum exafperat, fi is inopinatò,& nemine tale quid metuente, accidat. Uti enim tela prævifa minus nocent, animique rationibus ad acerbiores ictus præparati atque obfirmati, eos fortiùs excipere apti funt, feu ut CICERONIS verbis Tufcul. Lib. III. cap. XIV. utamur: præmeditatio futurorum malorum lenit eorum adventum, quæ venientia longè ante videris; ita, SENECA telte, in Confolat, ad Marciam, cap. IX. neceffe eft, magis torrramus, qui quafi ex inopinato ferimur, cùm que antea prævifa funt, languidius mcurrant. Quid mirum igitur, fi acceleratum repentè farum eorum, qui ad clavum Reip. fedentes, fingularein prudentiam, dexteritatem atque fidem in ea adminiftranda multis annis probarunt, fimiles effectus in omnium animis cieat? Sanè dum illorum pervigili curâ indefeffóque labore, fub umbone clementiæ divinæ, publica non minùs quàm privatorum res& falus immota perftat, commo­dáque promoventur, ab omni æquitate planè alienus,& in omnia divina æque ac humana jura injurius effet, qui non eos, dum fuperant, ut veros Patriæ Patres, omni viciffim amore, honore, obfervantiâ atque reverentiâ, ereptos autem intenfiffimo dolore atque ludu profequendos cenfeat. Illud vivis fuaviffimum quidem, at fummo opere fimul debitum paterni adfectus & devoratarum pro fidei fuæ commifforum falute moleftiarum, præmium, hoc optimum meritorum ipforum monumentum, gratique fimul civium animi evidentiffimum documentum eft. Nullum idcircò aliud ROMANUS ORATOR, à populo Quiritium præmium virtutis, nullum infign bon orts, nullum monumentum laudis poftulabat, præterquam diei illius( quo optimè de Rep. meritus erat) memoriam. In animis ego veftris, addens, omnes triumphos meos, omnia ornamenta bonoris, monumenta glorie, laudis infignia condi& collocari volo. Nihil me mutum poteft delectare, nibil tacitum, nibil denique hujusmodi quod etiam minus digni affequi poffint. Memoria veftra, Quirites, noftræ res alentur, fermonibutrefcent, litterarum monumentis inveterafcent& corroborabuntur. Orat. III. in Catil. cap. XI. Prodit fe hic inprimis adfectus in repentina talium Procerum morte, cùm ad improvifi nuntii atrocitatem, fumma animi perturbationes, pallorem indutæ facies, obmutefcentia diu, aut in fingultus querelásve tandem erum­pentia ora, ftillantésve oculi, evidentiffima minimè fucati doloris, vividiffimique fenfus magnitudinis turæ, quam omnes pati coguntur, teftimonia præbent. Applicare huc non immeritò liceret illa EURI­PIDIS in Hippolyt. v. 1452.& feqq. Κοινόν τόδ᾽ ἄχος πᾶσι πολίταις, ἦλθεν αέλπτως. Πολλών δακρύων και πίτυλος. τῶν γὰρ μεγάλων αξιοπενθεῖς φήμαι μᾶλλον κατέχουσιν. COMMUNIS hic ufus OMNIBUS CIVIEVS, VENIT PRÆTER EXSPECTATIONEM. Multarum lachrymarum( uberrimè manantium) erit impetus. Magnorum en Virorum luctu digni rumores( animos) magis occupant. Hæc erat civitatis noftræ his diebus facies, cùm, rebus omnibus quietis, derepente rumor de Optimi Confulis, cui nunc prohdolor! lugubre officium trepidante dextra præftare cogimur, fubiraneà morte, poftquam intra horæ fpatium adhuc vivus,&, ut videbatur, vigens valénsque confpectus erat, percrebefceret. Srabant paffim omnes non aliter attoniti, quàm cùm fererium modo& fine- tube coelum graviffimo fragore fubitò intonuit, perculfæque mentes fe diu recipe­Nec deerant, quibus fincerus in egregium Patriæ Patrem adfectus,& meritorum recordatio,& damni Reip. inflicti gravitas, querulas voces& largos lacrymarum torrentes exprimerent. quis non penitus hofpes in Rep. noftrâ, dolorem hunc non agnofcet juftiffimum? dum audiet improvifum launc cafum eripuiffe nobis Virum perquam Magnificum, Nobiliffimum, Ampliffimum atque Confultiffimum DIDERICUM MEIERUM, Summum FCTUM& Reip. Patrie Confulem Senior. invidendis in patriam meritis inclytum. Editus hic erat A. ciɔIOCLXXXVII. a. d.V Jan.Nobiliffimo ftemmate, cui eadem jam plurimùm debebat, utpote Patrem nactus Virum Nobili. Amplif. atque Confultiff. GERHARDUM MEIERUM, UJ.D). ejusdémque facultatis primùm in Fll. boc Lyceo Profefforem Clariffimum, dein Senatorem plurimis Reip. negotiis feliciffimè geftis, celebratiffimum. Matrem, Nobiliff. laudatiffinámque Matronam ALMATAM CAPPELIAM. Avus paternus erat T. 1. ARNOLDUS MEIER, Spectatiffimi Collegii Seniorum, æftimatif­fimum membrum. Avia, T.T. ANNA NEUMANNIA, T.T. EBERHARDI NEUMANNI, Magnarii ex præcipuis,& T.T. ANNE NAGELIE filia. Proavus, T.T. GERHARDUS MEIER Negotia­tor honeftiffimi nominis, Proavia, T.T. METTA VERDENHALVENIA, T.T. JOHANNIS VERDENHALVEN Senatoris Wildeshufani,& T. T. WENDELINE HAKEN filia. Abavus, T. 7. 70­HANNES MEIER, Mercator itidem inclytus, Abavia, T. T. FLSA DOKIA. Materno generi, infigni orriamento eft, Avus, Vir Magnificus, T. T. DIDERICUS à CAPPELN JCTus eximius& Reip. Con­ful itidem Senior. Avia, T.T. GEBECCA WACHMANNA, T. T. JOHANNIS WACHMANNI, U. J. D.& Reip. Syndici Senioris, immortalium in Patriam meritorum,& T. T. ALMATE HOL LENIE filia. Proavus, Vir itidem Magnificus, T. T. HENRICUS& CAPPELN, U. J. Licentiatus,& Conful de eadem Rep. meritiffimus. Proavia, T.T. METTA HOYER A, nata T. T. Magnif. Confulis DIDE RICI HOPERI& T.T. LUCIE MEIERE. Abevus, T.T. HENRICUS à CAPPELN Reip. Senator, Abavia, T.T. ELISA von dem BRINCK, T. T. WILHELMO von dem BRINCK, bæreditario Domino in Ankum& Borkelob& T.T. ELISA de BOLSWING, prognata. Ut fplendidis his natalibus novum aliquando decus adderet, optimi Parentes omnem fuam curam deputarunt. Miferunt eum idcircò maturè fatis in ludum noftrum publicum, ubi mox feliciffimi ingenii luculenta documenta exhibuit,& unde A. eriocciv. a. d. 3. April. infigni cum laude ad lectiones publicas promotus, ftudiis omne genus fum­mâ induftriâ incubuit, fequens Celeberrimorum tum temporis Profefforum ductum, in Antiqq. Rom.& Eloquentià, DID. SAGITTARII, in Philofophicis, JOH. TILINGII, in jure, ALB. MEIERI, HENR. COCCEJI,& CASPARIS RHEDENII, poftmodum Magnif. Confulis. A. c1515ccvI. a. d. XVIII Novjam præclara profectuum fuorum fpecimina dedit, habità publicè, ligato fermone, in quo plurimùm pol­lebat, oratione, in laudem tum temporis Sereniff. Principis bæreditarii Haffiaci, poftmodum Landgravii,& tandem Potentiff. Suecia Regis, FRIDERICI. Mox gemina Differtatione, alterâ a. d. 1 Mart. A. c de jure accrefcendi inter conjuntos verbis tantum, fub præfidio Clar. HENR. COCCEFI, alterà A. clocot. a. d. IV. Oct. de Succeffione Conjugum Statutavid Bremenfi, fub Umbone Celeb. CASP. RHEDENII ha­bità, omnium adplaufum meruit. Sic patriis valedicens Mufis, per Berolinum fe Francofurtum ad Oderen conferens, fub nunquam intermorituræ famæ Viris HENR. COCCEJO,& Utroque RHODIO, Patre& filio, ftudia fua propius urfit, fimulque locorum vicinitate ufus, conjugialibus folemnibus FRIDERICI potentiff. Boruff. Regis,& Illuftriffimæ Principis Mecklenburgenfis, Berolini fpectator interfuit. Dein Ca­riffimà Matre A. cccx. a. d. XXVIII Mart. è vivis fublata, Bremam reverfus eft, ubi cùm ad aliquod tempus fubftitiffet, mox Ultrajectum tranfiit, ufusque non folùm inftitutione, fed& propiori amicitiâ Cell. Vi­rorum, ECKII& VITRIARII A. ciǝrǝccxI. a. d. VI. Mart. habita elaboratiffimà Differtatione, de Foro Dmicilii, doctorali in utroque jure laurea, dignè redimitus eft. Abfoluto itinere litterario per Belgium& Ger­maniam, tandem Patriæ redditus, felicibus aufpiciis primùm, nuptialia facra a. d. IX. Febr. A. cccxII. elebravit, cum Nobiliffimâ multisque decoribus ornarà Virgine, GERTRUDE TILEMANNIA, dicta SCHENCK, Viri Magnifici T.T. FRIDERICI CASIMIRI TILEMANNI, dicti SCHENCK, JCti eminentifimi, Comit. Palat. Cæfar.& Confulis Senioris, nec non 7.T. REBECCA SURBICKENIÆ filia. Vidir ex eâ geminam prolem, Virum Nobiliff. GERHARDUM MEIERUM JCtum& dum viveret urbi à Secretis, fed qui A. CIOCCXLVII. a. d. XVIII Januar. vivere defiit,& filiolam, at quæ in ipfo jam partu ex­fpiravit. Eandem ipfa cariffima mater A. CICCXIII. a. d. XXIV Dec. è vivis fublata, fecuta eft. Hinc A doccxv. a. d. II Jul. ad fecunda vota tranfiit, cum Nobiliffimâ mulrisque prægorativis ditata Virgine, METTA BENDLEBENIA T.T. CHRISTOPHORI BENDLEBEN Mercatoris Magnarii ex præcipuis& primùm Collegi Seniorum membri digniffimi, mox in ordinem Procerum allecti, nec non Ædilis ad æd. D. Virg.& T. T. METTE ELDERHORSTIÆ, filia. Beatum hoc conjugium fuit quaterna prole: primò quidem Virgine Nobiliffima plurimisque dotibus, inprimis minimè fucata pistate confpicua T. T. RE­BECCA GERTRUDE MEIERA, quæ A. cccxxxvII. a. d. XXV. Jun. nuptum ceflit, Viro admodum Venerando atque Eruditiffimo HERMANNO HENRICO SCHUMACHERO, S. S. Theol. Doctori,& ad D. Ansgarii, Oraculorum divinorum Interpreti fideliffimo, ex quâ B. Conful quinque vidit nepotes 1. Albertum, tertiæ claffis difcipulum, optimæ fpei adolefcentem. 2. Lectiffimam virginem, Mettam. 3. Dideri cum, quartæ claffis alumnum, ad egregia quæque fuccrefcentem. 4. Virginem Gefam Margaretham, quammaturè demortuam 5. altera ejusdem nominis fecuta eft. Cùm placeret Supremo rerum humanarum arbi­tro, admodum Reverendo Conjugi optimam thori fociam, cariffimisque liberis amantiffimam matrem AcccxLv. a. d. V. Augufti eripere, benigniter eidem vifum eft damnum hoc farcire Nobiliffima, opti­mique exempli Matrona CHRISTINA MAGDALENA ERBERFELDIA T. 7. FRANCISCI BERENS, U. J. D.& Reip. Senatoris graviffimi, tum temporis vidua: ex quà duo filioli, Francifcus& Gerhardus Jobannes nati funt. Altero partu editus eft Vir Nobiliff. atque Confultiff. CHRISTOPHORUS MEIER JCtus urbisque Secretarius fidiffimus, qui A. cl> ǝccxLVI a. d. 1 Febr. in uxorem duxit Nobiliffimam lau­datiffimámque Virginem, KUNIGUNDAM DUSINGIAM, T. T. DIDERICI DUSINGII, Magnarii Integerrimi, Spectabilísque Collegii Seniorum membri honoratiffimi, tum quoque Ædilis ad D. Martini Vigi­lantiffimi,& T.T. GERTRUDIS LANGEN filiam, quod Conjugium duos B. Confuli nepotes, Didericum& Gerbardum, dedit. Excepit filium hunc adhuc fucceffivè gemina Virginea foboles, METTA& AL­MATA MEIERA, fed quæ utraque in teneriori iterum infantia deceffit. Non nimis diuturnum hoc quoque alterum optimi COS. matrimonium fuit. Anno enim ciiccxxvII. a. d. VI. Aug.& hæc cariffima Conjux vitam cum morte commutavit. At qui vulnus hoc inflixit eidem quoque feliciffimam medelam attulit, ductà A. cccxxvIII. a. d. XXVI Oct. tertiis votis in ejus thorum, Nobilißima& fupra laudes noftras pofita Virgine,& rarifimi bodiè exempli Matrona, T. T. METTA SCHOENEA, Viri quondam Nobiliff. atque Confultif. JOHANNIS SCHOENEN U. J. D.& Advocati Celebratiffimi, N biliff Matrone T. T. METTE HARMESIE filiâ. parte fortunatum, ita nec infoecundum hoc conjugium fuit. Suftulit ex eo optima quæque minantem Juvenem, JOHANNE MEIERUM, qui nuper admodum præftitis eximiis infignium profeétuum documentis, Civium Illuftris Lycei numero cum Uti in Reip. commodum natus videbatur, ita per gradus mox ad præcipuas dignitates adfcendit. A. cccx11. a, d XI. Mart. Profeffor Juris Ordinarius renuntia­Reip. Verum antequam provinciam hanc capeffere poffet, ejusdem adhuc menfis, die AXIII, in curiam cooptatus eft. Sic annus hic quaterno titulo illi fortunatus fuit, dum co Profeffor, Senator, Maritus& Pater factus eft! Inde ab illo tempore fe totum Reip. commodis adplicans, plurimis& graviffimis muniis Senatoriis, intérque illa præcipuè præfectura armamentarii& rei militas Arenuè defunctus eft. A. cccxxxiv. ad Potentill Daniæ Regem Altonavia tum morantem ablegatus, Reip. negotia felici­ter procuravit, A. ci³ǝccxLII. a. d. XXV Mart. ad Confulatum evectus, omnes fuas curas ad Reip.& civium commoda promovenda adplicuit, conjunétásque cum hoc honore dignitates,& inprimis, ex quo inter Confules Senior facus eft, Vifitationem, ut vocant, Ecclefiarum in agro,& fupremam rei pauperum Inspectionem dexterrimè ornavit. Ad omnia hæc ritè fubeunda, omnibus& naturæ& artis dotibus abundè inftructus erat. Gaudebat enim feliciffimo ingenio, acutiffimo judicio& memoriâ ad mira­culum usque tenaci. Mentem imbuerat profundâ in Deum reverentiâ, tum elegantiorum, qua valde femper adamabat, cognitione,& fummâ inprimis juris peritiâ. Animo pollebat leni, neminem facilè à fe repellens, omni­borporis, n farmis æquè ac imis infervire paratus. Sic fe Confulem ubique boquoque folida litterature, gonem fuam expeccatibus fidum Patronum præbebat. Quid mirum fi tota civitas illi diuturnius avum adprecaretur? Polliceri hoc videbatur firmior corporis, quâ fruebatur, valitudo. Verùm aliquot retrò annis hæc tamen doloribus arthriticis, tuffi, pectorisque coarctatione imper, coepit. Unde quidem primùm nihil finiftri metuendum videbatur, cùm nec vires animi aut corporis multùm imminue­tactus,& omni aliquo tempore ingravefcebant hæc incommoda, idque tandem tam fubito tamque, Pehemenu impetu, ut nupero Luna die, VII Junii inter III.& IV. pomeridianam, cùm ante meridiem adhuc in curia fuiffet, derepentè plenaria apoplexia tactus,& omni ftatim fenfatione amiffa, intra femihorium, annos natus LXIV, menfes V, dies II. placidè exfpirans, non honoratiffimam tantùm domum, fed& univerfam civitatem in graviffimum luctum conjiceret. Soletur Fons& Pater omnis confola­

laude adfcriptus eft:& Lectiffimam optimæque indolis Virginem METTAM MEIERAM.

Ut omni ex

tionis potenter Nobiliffimam Adflictiffimámque Viduam, cariffimos liberos,& honoratiffimos propinquos! Excipiet hodiè fepulchrale monumentum in æde D. Virginis, quod in co mortale erat, dum meritoruin memoria Patriæ immortalis erit. Cùm autem quicquid honeftiorum gratorúmque eft civium funus fequetur, Vos quoque, Cari Mufarum filii, fll. Lycei Cives, quid Sammo Mufarum Patrono,& quondam Scholarchæ debeatis, frequenti comitatu teftatum facite. Omnes verò, ad quos fubitanei hujus exitus fama pervenit, vobis quoque dictum cenfeatis illud Servatoris: VIGILATE, QUIA NESCITIS QUA HORA DOMINUS VESTER VENTRUS SIT! V.V. P. P. a, d. XII Jun