1363. Mai 5.
169
Secunchis articulus comitis.
Responsio Bremensi- um super secundo ar- ticulo.
Diffinitio irbitrorum :onritis super secundo
articulo.
Diffinitio irbitrorum Bremensi- um super
secundo.
Diffinitio iomini Bre- mensis super secundo
articulo.
Tertius articulus comitis.
Vortmer claghe we greve Gherd van der Hoye, dat we seten in eynen vor- bunde unde in beseghelden briven myt der stad unde myt den borgheren van Bremen, also dat se use unde der user beste scholden don unde weten, unde us vordedingben unde us to rechte byden; byr en boven toghen se myt weide unde mit ghewolt ute erer stad inte use gravescbap unde herschap unde in use gherichte unde in use land unde up dat use, dar se niebt en badden, unde'howen uns unse kemenaden dar neder myt gbewelde, de we to Harpstede ghebuwet badden up dat unse. Ok so deden se uns manegberleye weide up anderen unsen waren, also in plunderwere unde to stocken unde in manegherleye unghewughe.
Dar antwerdet de rad to, dat se des unschüldicli syn., dat se eme bynnen vorbunde, bynnen vruntscliap unde bynnen den briven, de de greve en lesen lyt to Weye, nene kemenaden en bebben tohowen to Harpstede ofte nen unghewucb ghedan.
Hyr spreke we her Alard, her Clawes, Dyderik unde Lüdeke vorbenumpt up vor eyn recht: sint deme male dat unse here van der Hoye seten heft in eyme vorbunde unde in beseghelden briven unde in vruntschap mit den van Bremen, sint se dar en bynnen reden ute erer stad inte siner greveschap, in sin richte unde up dat syn, also hyr vorscreven is, unde hebbet eme myt wolt unde myt weide sine kemenaden neder broken unde howen, de he up dat sine ghebuwet hadde, unde hebbet se eme ok ander unghewughe dan, der vorsate schult se eme beteren, unde denne na de unghewughe, unde de weide schult se eme beteren na rechte, also in deme richte, dar dat gheschen is, eyn recht is.
Dar spreke we her Jan unde her Hinrik vorbenumpt up vor eyn recht, dat se sik der ticht myt rechte negher sint to werene, den en de greve over to gande, se ne hebbet de vorbenumden ticht beseghelt, eder bekant in eyme hegheclen richte, so moghet se eme der nicht vorsaken.
To deme anderen stücke spreke we her Albert ertzebiscop to Bremen up vor recht, also ein overman: mach de greve dat bewisen, dat he der hanthaften dat ghevolghet hebbe, unde dar by varen hebbe also recht is, so müten de van Bremen dar to antwerden, also dat LXXII. capitel des anderen bokes unses lantrechtes utwiset an deme ende, dat sik begint: „bynnen ghesworenen vrede etc." 12 ) Mach des de greve nicht bewisen, so sint de van Bremen sik des negher to entgande, den it de greve up se bringhen moghe, also we ok in desseme vorderen stücke ghescheyden hebbet.
Vortmer claghe we greve Gherd van der Hoye, dat de van Bremen bynnen dessen selven vorbunde unde in dessen briven, also hyr vore steyt, unse eyghene lüde unde unse ervedeel, dat uns in erer stad bestorven was, afghedrungen hebbet,
Brem. Urkdb. III.
22