1228. Juli 16.
171
quod nos ad instantiam dilecti nostri domini Bremensis archiepiscopi Gerardi secundi burgensibus Bremensibus [| et omnibus sue diocesis regnum nostrum pertranseuntibus tale jus concessimus, ut si ipsos in terminis nostris pati naufragium |J contigerit, licentiam habeant colligendi res suas et omnia, que a marinis fluctibus possint salvare, sive navem sive ipsas res, precipientes, ne quis eos in hoc inpediat. Et ut hec nostra concessio rata permaneat, presentem paginam nostro fecimus roborari sigillo. Datum apud Slesvic, XVII. kalendas Augusti, indictione prima.
l) Nach dem Original in Trese Z. Das Siegel ist abgefallen. Das Privilegiar. enthält p. 84. eine Copie. Gedruckt bei Cassel, Nachricht von einigen Freyheitsbriefen (Bremen., 1766. 4.) S.7. — Das Jahr 1228 ergiebt sich mit Sicherheit aus der ersten Indiction; denn diese kommt unter der Regierung Waldemars II. (1202 — 1241) zwei Mal, 1213 und 1228 vor, Erzb. Gerhard II. aber regierte erst seit 1219. Man' wird also das Privileg wohl als eine Folge des Sieges bei Bornhöved (22. Juli 1227) betrachten dürfen, da Erzb. Gerhard an dem Kampfe gegen Dänemark Theil genommen hatte. Annal. Slad. auct. Alberto in Mon* Germ. SS. XVI. p. 359. Annal. Colon, max. I. c. XVII, p. 840. — lieber die um dieselbe Zeit von anderen deutschen Städten in Dänemark erworbenen Privilegien vgl. Sartorius, Urkundl. Gesch. des Ursprungs der deutschen Hanse. I. S. 163 — 165.
Nr. 150.
Erzbischof Gerhard IL ordnet die Eintheilimg der Stadt Bremen in drei Kirchspiele an und bestimmt deren Gränzen innerhalb und ausserhalb der Stadt.
Bremen, 1229 (vor dem 20. März). l )
In nomine sancte et individue trinitatis. G. dei gratia sancte Bremensis ecclesie archiepiscopus sancte matris ecclesie filiis presentibus et futuris in perpetuum. Quoniam breves sunt dies homi|]nis super terram et longinquitate temporis sepe fit, ut non pateat condicio") originis, solet in scriptum redigi, quod non potest hominum memoria rennen. Unde universis jj et singulis has litteras inspecturis notum esse volumus, quod parrochiam b ) sancte Marie in Brema, ad quam civitas Bremensis cum multis villis adjacentibus pertinebat, quam solus J| plebanus cum duobus sacerdotibus gubernabat, in multarum periculum animarum, non valentium a ministris tarn perpaucis ratione multitudinis pro tempore et loco ecclesiastica percipere sacramenta, artante nos etiam ad id mandato sedis apostolice speciali ad hoc specialiter destinato, 2 ) quamvis lege diocesana id exequi potuissemus, victi nichilominus instancia et devotione fidelium suo periculo occurrere volentium, accedente ad idem favore clericorum idenj, acclamantium, dictam sancte Marie parrochiam in tres divisimus parrochias, ipsa jam dicta ecclesia una ex Ulis remanente. Secundam assignavimus ecclesie sancti Martini,
a J conditio. C. — h ) C: parochiara, und so hernach immer.
22*