Druckschrift 
Die mittelalterlichen Rechtsquellen der Stadt Bremen / Karl August Eckhardt
Entstehung
Seite
197
Einzelbild herunterladen
 

StaSIrcdjt boit 1433.

L

I 1.

Dyt is de schedinghe der heren unde stede. In godes namen amen. Wy Iohan van godes gnaden greve tor Hoye, Otto van der sulven gnade greve dar sulves unde vormund des stichtes to Bremen, Hugo van Schaghen to Rameslo, Didericus Bolleer to sunte Steffene to Bremen, Iohannes Middelman to Hamborch, Io- hannes Rode to sunte Anscharise proveste, Theodoricus Wend der sulven kerken to sunte Steffene, Hinricus Groneland to sunte Anscha- riese dekene, Iohannes Oldewaghen, Reynerus Reclocke to sunte Stef­fene unde sunte Anschariese vorbenompt canonike; van Lubeke Hinrik Rapesulver borghermester, Iohan Gherwer radman, Theodericus Suchow doctor; van Hamborch Nicolaus Hamborch canonik dar sulves, Iohan Wyge borghermester, Erik van Tzevene radman; van der Wis- mer Iohan Vrese borghermester, Iohan Stenbeke radman; van Lune- borch Frederik Hogheherte borgermester, Iohan Springintgud radman; van Stade Symon van Drochtersen borghermester, Hinrik Swarte rad­man; van Bremen Iohan Vrese unde Iohan Brundiderik borgher- mestere, van den ersamen Diderike Scorhare, Hermenne van Grope- linghe borgermesteren, Iohanne Munde, Gherde van Varle, Daniele Brande, Iohanne Bollere unde Hinrike Buseken, radmanne der stad Bremen vorbenompt, unde alle den de olde rad ghenomet, unde eren vrunden den dat mede anroret buten Bremen vor screven wesende af ene halve; unde ok van der ersamen borgermesteren unde radmannen to Bremen, de de nyge rad ghenomet werden, unde der gantsen men- heyt, borgheren unde inwoneren dar sulves af ander side, umme alle schelinghe, Unwillen unde ansprake, de twischen den ergenanten par- ten beth an dessen ieghenwardigen dach ienigherleye wys ghewesen hebben ofte noch synt, van worden ofte van werken, körne schedes- lude, vorscheden desse nascrevenen stucke endrachtliken, alze na screven steit, unde beholden uns doch vullekomene macht, oft wy vurder wes to schedende hebben, dat desse sake anroret, unde oft yenich twivel worde in desser schedinge, dat wy dat vorscheden unde den twyvel afdon willen unde moghen.

11. St®.21 ff. (ge&rutff 23rem. 1123. 35&. V Dir. 499); feljlt 21 u. 25.

197